Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Gelukkig tevergeefs. De dwang sterkte den weerstand. Het staatsgeweld verhaastte de kerkelijke crisis. De verdrukte kerken begonnen „vergaderingen van correspondentie" te houden. De eerste samenkomst te Amsterdam van Contraremonstranten is die van 17 September 1615. De tweede van Amsterdam 26 Juli 1616 bestond uit afgevaardigden van al de kerken of synoden der Vereenigde Nederlanden, en diende om bij de Staten Generaal een nationale synode te bevorderen. De derde van 25 Januari 1617 te Amsterdam telde alleen afgevaardigden uit Holland en ontwierp een scheidingsverklaring. 25 Juli 1617 vergaderde men ongeveer gelijktijdig te Amsterdam en te 's Gravenhage. In den Haag werd opgesteld een acte van unie der Contraremonstrantsche predikanten, ouderlingen en diakenen, strekkende tot afscheiding van de Remonstranten, tot onderlinge verbintenis tot voorstand en handhouding van de zuivere leer en goede orde in de Gereformeerde kerken; „dat ook wat zwarigheid de een of de ander om dezelve leer of orde zou mogen overkomen, dat ons datzelve allen gelijkelijk zal overkomen en aangaan". Reeds sedert 1610 hadden de Remonstranten geheime vergaderingen gehouden. In 1615 en later scheidde men wederzijds. Geen gedwongen kerkgemeenschap met de Remonstranten ').

bu.ten zijn toedoen in Fransche en Nederd. uitgaaf verscheen, Amst 1615 Daartegen Wtenbogaert, Verdediging van de resolutie dor Moe. Heren Staten van Holland en West-vriesland tot de vrede der Kerke 'sGrav. I6I0. Trigland 672 686. De oratie van de Groot bij Brandt II 345- 383 de resolutie bij v. d. Kemp 126—128, vgl. 124—131 en 132—144.

1) De kerkeraad van Amsterdam, tot wien bezwaarde predikanten en gemeenten zich wendden, wilde zich niet aanstellen als een moeder en meesteres van al de kerken, maar riep uit al de dassen van Zuid-en Noordlolland een,ge getrouwe pred,kanten tot onderlinge raadgeving, „iet tot kerkelijke beslissing bijeen. Den beide leeraars die daaitoe de provincie doorreisden, Jac. Rolandus en Jac. Trigland, werd ook in last gegeven op te stellen zekere theses over het Gereformeerd, en antitheses over het Hemonstrantsch gevoelen. Waarvan F. Hommius, tegen den tijd der nationale synode, gebruik gemaakt heeft om zijn Monster van de Remonstrantie

Sluiten