Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ziedaar het doel van staat en kerk met de synode. Plaat der synode. Praefatio ad reformatas Christi ecclesias, in qua controversiarum Ëelgicarurn, ad quas tollendas tiaec Synodus potissimum convocata fuit, ortus et progressus breviter fideliterque narrantur, 39 pp. Ondanks de publiceering der Canones vreesden n. m. de Generale Staten, dat de Remonstranten onjuiste berichten zouden verbreiden. Bevalen dus het drukken der Acta, vooral ook ten dienste der buitenlandsche kerken. Drie indices, 4 pp. Pars prima p. 1—411, de 154 eerste zittingen, tot sluiting der synode en afreis der buitenlanders Pars secunda p. \—3'28, Judicia theologorum exterorum de quinque controversis Remonstrantium articulis [scil. theologorum Magnae Britanniae, theol. Palatinorum, theol. Helvetiorum, theol. Wetteravicorum, theol. Genevensiuin, theol. Breinensiuni, theol. Emdanorurn. Bij ieder art. in dezelfde volgorde]. De Judicia zijn mee opgenomen, opdat de buitenlandsche kerken erkennen, op welke bijbelplaatsen en reder.eeringen de Canones berusten. Pars tertia p. I—413, Judicia theol. provincialium de primo [secundo etc.] Remonstrantium articulo, scil. judicium prolessorum Belgicorum, deputatoruin synodi Geldricae, Suyd-Hollandicae, Nort-Hollandicae, Zeelandiae, orthodoxae Ultrajectinae, Frisicae, Trans-Isulanicae, Groninganae, deputatorum ecclesiarum Drentanarum, synodi Galla-Belgicae.

Festus Hommius, waarschijnlijk de opsteller der praefatio, mocht namens de Algemeene Staten eenige exemplaren der Acta aan Jacobus 1 en zijn rijksgrooten in Engeland gaan aanbieden. Door den koning werd hij met een zilveren lampet en schotel, door de academie van Oxford met het doctoraat in de theologie vereerd.

Nimmer daagde schitterender vergadering van Gereformeerde theologen dan de Dordtsche synode van 1618 en '19. Ze was het eerste en laatste oecumenisch concilie • van Christus' gezuiverde kerken. In haar midden ver-. wierven, naar het oordeel van vreemden, juist onze vaderlandsche theologen den eerepalm van geleerdheid. De nationale synode van Dordrecht is het belangrijkste feit onzer nationale kerkgeschiedenis.

Johan van Oldenbarnevelt's kwade politiek had staat en kerk op het nauwste verbonden. Wat nog nooit gebeurd was, greep dientengevolge nu plaats. De Generale Staten riepen de kerken ter synode op, om door een leerbeslissing het land in rust te stellen. Hun commissarissen-politiek telden den staatkundigen voorzitter (praeses politicus) in hun midden.

Sluiten