Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Antw: wort geacht hoognoodig, tinde de rredncanten, en de respective kerken sullen deesen aengaende opgewect worden, omme t' gewichte der waerheijt daer teegen de gemeijnte allenthalve bij alle geleegentheijt wackerlijck in te scharpen".

Een gravamen der classis Enkhuizen betrof insgelijks de noodzakelijkheid en het gewicht der Remonstrantsche dwaling in de vijf bekende artikelen. De nationale synode had ze in de Gereformeerde kerken niet tolerabel geoordeeld.

In de synode van Enkhuizen 1630 bleek treffend, dat de Gereformeerde leer en confessie internationaal waren. Mede het geloofsverwante buitenland duchtte wederopluiking van het Remonstrantisme. Naar luid van artikel 32 werd in de synodale vergadering voorgelezen een missive van de professoren en predikanten der Gereformeerde kerken van Zwitserland en Genève, aan de theologische professoren dezer provincie gericht. Zij uitten hun droefheid over den ellendigen staat onzer kerken — N.B! — en stoutigheden der Remonstranten, met waarschuwing tot volharding. In vereeniging met Z-Holland zou men den brief beantwoorden.

Spannend werd inderdaad de kerkelijke verhouding ten onzent door wat in de grootste gemeente voorviel. Te Amsterdam waren reeds in 1622 twee van de drie verkoren vroedschappen openbaar „moderaet" gelijk de Arminianen zich gaarne noemden, terwijl de derde en de vier gekozen burgemeesteren „tusschen beide en van goede hoope" waren '). In 1628 geraakten tot groot misnoegen der burgerij veel „moderateurs" in het stadsbestuur. Prins Frederik Hendrik kwam 10 April in de stad en sterkte de magistraten door garnizoenen. Daarop schreed de overheid van de theorie tot de practijk der gematigdheid voort., bestaande in beboeten en ontpoorte-

1) Brandt, IV 724 v.

Sluiten