Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

acten noemden eenstemmig Bekker's boek „verfoeielijk". Zuid-Holland meldde, dat het boek „eenparig en ten hoogsten werd verfoeid, als ... aanlopende tegen Gods H. woord, en de van alle predikanten ondertekende Formulieren van enigheid".

Daarop volgden de adviezen der Noord-Hollandsche classen. Bekker zou een publieke en genoegzame retractatie [herroeping| moeten geven. En behoorde voor de synode geciteerd te worden.

Ter tafel kwam intusschen een scherpe missive deivier Zeeuwsche classen, vergaderd in conventu [in „vergadering". De Zeeuwsche kerken mochten van hun Staten geen „synode houden". O vrijhtid!] te Middelburg 20 Mei 1692. Zij bevatte hoe Bekker's boek, in andere spraken vertaald „door nieuw-sugtige, ongebondene, vrijgeestige menschen", door velen met blijdschap verwelkomd werd. Hun was niets liever dan te hooren, „dat de duivel so swart niet is, als men hem schildert", llechtzinnigen waren bedroefd over het verfoeielijk boek, „een vuile modderpoel". Reeds waren lofdichten en rechtzinnige tegenschriften verschenen.

De geprojecteerde artikelen van satisfactie door gecommitteerden ad causam voorgelezen, beslaan niet minder dan 11 bladzijden. Voorop gaan de zes artikelen van den kerkeraad te Amsterdam, reeds door Bekker aangenomen. Daarin komt voor:

„Weshalven het mij dan nu van herten leed is, 1. Dat ik in mijn schrijven en [in] het Boek genaamd De Betoverde Wereld, nopende de werkingen der goede en quade geesten, met den aankleven van dien, ben afgeweken van de H. Schrift, en Formulieren van enigheid der Gereformeerde Kerken, die uit de selve sijn samengesteld, en welke ik lange aangenomen en ondertekend hadde: als wanneer

1. Ontrent do f/oii/r Engelen, de Gereformeerde Confessie belijd, art: 12 dat God de Engelen heeft goed ge-

Sluiten