Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Had de kerk ook reden tot tevredenheid over den staat?

Ook een trotsche Engelschman botste tegen de vereenigde machten van kerk en staat. In de synode van Amsterdam 1778 (art. 14) viel spraak van een Engelsch werk van Ds. Maclaine Engelsch predikant in 's Gravenhage, „konnende niet geoordeelt worden conform de Leer van onze Kerk". Reeds had de Amsterdamsche aan den Haagschen kerkeraad geschreven. De predikant verklaarde, „zig met den [Haagschen] Kerkenraad op geenerlei wijze te konnen inlaten". De Amsterdamsche kerkeraad richtte zich daarop tot burgemeesteren van Amsterdam, die „aan de boekverkoopers van der Kroe, Yntema en Tiboel serieus hadden aangezegt en verboden, geene stellingen, hoe genoemt, die betrekkelijk zijn op de Leere van Socinus, te mogen stellen in hunne hedendaagsclie vaderlandsche Letteroeffeningen, en particulier ook geene geschriften van Ds. Maclaine Leeraar in de Engelsche Kerk in den Haag". Dit bericht was den Correspondeerende Deputaten en alle leden der synode bijzonder aangenaam.

In de synode van Hoorn 1779 (art. 16) bericht ZuidHolland: De aanspraak van Ds. Maclaine aan zijn consistorie, in de Boekzaal van Maart geplaatst, is, ofschoon niet geheel bevredigend, gansch verschillend van wal hij in de Nederlandsche Letteroefeningen schreef. De ZuidHollandsche synode berust er in.

Nog een andere Hagenaar werd afkeurend besproken, namelijk de Hoogduitsche predikant van 'sGravenhage Nicolaas Barkeij. De voormalige hoogleeraar te Breinen had in 1774 in een uit het Duitsch vertaald werkje de stelling uitgesproken, dat het Hooglied letterlijk, niet geestelijk of verborgen (mystiek) moest opgevat worden. Salomo's lied der liederen zong slechts van getrouwe

Sluiten