Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

resolutie kwam dit den graaf verhinderen. Eindelijk vormden zij een ring der classis Gouda. De zeer langwijlige zaak diende op meerdere synoden.

Geen wonder dat in de synode van Delft 1638 (art. 35) spraak viel van een bondige remonstrantie aan de Hollandsche Staten „over het stuck van verkiesinge en beroepinge der harders en regeringe der kercken etc., uyt den Woorde Godts uyt te wercken". Het reeds samengestelde schrift werd naar de bedenkingen der classes gewijzigd en haar andermaal toegezonden.

In de synode van Leiden 1639 (art. 35) stond niet anders te doen, dan dat iedere classis door haar gedeputeerden haar goeddunken opende. Dan kon de eindredactie der remonstrantie worden vastgesteld.

„Twelck als men bij de hant soude nemen, hebbende Achtb. Heeren Commissarissen geopent, dat volgens haere commissie ende instructie van de Ed. Gr. Mog. Heeien Staten van Hollandt ende Westvrieslandt haeie Achtb. gegeven, sij niet conden gedoogen, dat yet verders van dit schrift gehandelt, of yet seeckers of yet nieus[!] in de regeringe ende recht der kercken hier soude gestelt werden. Bij welcken last, alsoo de Achtb. Heeren Commissarisen niettegenstaende allerley beleefde verthoningen gansch waren gesint te blijven, is overleyt, wat men voorts in desen grooten noot van onse kercken soude bij de hant nemen, ende geresolveert, het eerste ende laeste schrift om seeckere redenen te laeten in haere waerde ende aen een sijde te leggen, ende opnieu stante Synodo [staande de synode] een cort project in te stellen, begrijpende die abusen ende swaricheden, die heden ten dage int stuck van de beroupinge der predicanten ende andere diergelijcke meer, meest de kercken drukken, mitsgaders te versoecken, dat de kerckenordre van den iaere° 1619 gearresteert, geauthoriseert ende vastgestelt mochte werden. Dat yeder Classe tot dit werck eenen

Sluiten