Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Deputatum uut den haeren noemen sal, ende dat dit schrift gestelt ende in Synode gelesen sijnde, den respective Classen sal toegesonden ende derselver goetvinden daerover verstaen werden, eer dat hetselve aen Haer Ed. Gr. Mog. per deputatos hujus Synodi [door middel van de deputaten dezer synode] sal werden overgelevert".

Zijn uit de respective classen daartoe elf predikanten genomineerd.

Ziedaar een droevig en hevig staal van staatsinmenging in kerkelijke zaken. Als het spande, mocht de kerk niet eens tot den staat spreken. Holland op zijn smalst.

Het nieuw project van de grieven der kerken in het stuk der predikanten beroeping werd in de synode van Gouda 1640 (art. 25) geapprobeerd. Het zou als remonstrantie aan de Staten worden ingediend, „met ootmoedige bede, dat derselver geliefte sij, deselfde klaghten in haere nature nae den H. Woorde Gods ende de aengenomen Nederlandsche Confessie — aen dewelcke alle oprechte ende trouwe leeraers haer houden verbonden — in de vreese Gods serieuselick te overwegen".

De synode van Noord-Holland maakte zwarigheid in het toestemmen van al de deelen, ja onttrok zich geheel aan de zaak. „Is dienvolgens oock hier geresolveert met dèselve te supersederen" [nalaten, zich onthouden]. Aldus bepaalde de synode van Brielle 1643 (art. 17). De vergadering kon in manhaftigheid zich van verre niet meten met de synode van Schiedam 1631, die eenmaal het recht d r kerk manmoedig verdedigde.

Ieder geniete van zijn meening. Ik voor mij houd het daarvoor, dat het beknibbelen van de vrijheid der kerk zeer bepaald onder invloed van Remonstrantsche grondbeginselen plaats vond. En dat het deinzen der synode, die niet als in de zaak-Rotterdam tegenover stadsoverheden maar tegenover de Staten zeiven zich geplaatst vond, verklaarbaar doch laakbaar is.

Sluiten