Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het Remonstrantisme gelijk eens te Dordrecht, maar de Roomsche kerk was — opmerkelijk! - sedert den vrede van Munster 1648 de erfvijand. De synodale notulen dier dagen wemelen van bewijsstukken. De losmaking van Spanje bracht geen dooding, maar herleving voor de verbasterde kerk. Vermetel beurde zij het hoofd op. In de Haagsche Vergadering was het tegengaan van de „stoutigheden der Pausgezinden" voigens de meeste gewesten, in den geest der Unie, een algemeen belang. Holland dreef door, dat het als provinciaal aangemerkt werd.

Op Zuid-Hollandsche synoden hoort men van Remonstranten schier nooit meer. Van Rome hoort men altijd. De synode van Dordrecht 1647 (art. 56) dringt bij de Hollandsche Staten aan, dat bij den komenden vrede van Munster de paapsche godsdienst in de meierij van 's Hertogenbosch niet toegelaten worde. Zij kon zich gronden op de resolutie der Staten Generaal van 16 November 1646 ').

Dienaangaande wenscht de synode van Delft 1648 (art. 2):

„Eerstlijck, dat dogh de placcaten teghen de stouticheydt der papisten geemaneert, ofte nogh teemaneeren, ernstelijck mogen ter executie gesteldt werden".

Met vreugde hoorde de vergadering (art. 10) de reformatie der baronie van Breda. Zijn Hoogheid had overal de kerken doen zuiveren van alle beelden, paapsche orna-

1) De resolutie luidt: „Is in de haereu vastgestelt eude wort vastgestelt mits desen de waere Christelijke Gereformeerde religie, gelijck deselve alomme in de publieque kerckeu deser landen jegenwoordigh wort gepredickt ende geleert, ende Ao. ltilö hij den Synodo Nationael, binnen Dordreght gehouden, is bevestiglit; dat wijders deselve religie bij elek een in den sijnen met de maclit van het landt sal werden gemainteneert, sonder te gedoogen, dat bij yemandt eenige verandering in deselve religie werde gedaen. I>at de placcaten tegen de pausgesinden voor desen geemaneert, blijven in haer vigeur, ende dat deselve placcaten nae haer fornie en inhoudt Hullen werden geexeculeert".

Sluiten