Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Geschiedenis der Nederlandsche geloofsbelijdenis.

HOOFDSTUK IX.

De geloofsbelijdenis ten tgde der Republiek.

§ 20. Provinciale synoden in Zeeland.

Twee eeuwen lang hebben de Gereformeerde kerken van Zeeland in een buitengewoon droevigen toestand verkeerd. In dat land der vrijheid steeg de caesaropapie ten troon. De staat regeerde de kerk. Hij hield haar onder toezicht, onder bedwang. Oeen kerkelijke zaak, waarin de overheid zich niet mengde. Schier geen kerkelijke bepaling, waarover de regeering geen resolutie nam. In Holland en Gelderland waren althans de synoden nog een macht. In Zeeland mochten zij zelfs niet geregeld gehouden worden. De synoden mochten correspondenten naar of uit andere provinciën afvaardigen noch ontvangen. En maakten ten slotte plaats voor mindere vergaderingen coetus geheeten, die om de drie jaar toegestaan werden. De Remonstrantsche kerkidee, bij magistraten en vooral over een bevolking van beslist Contra-remonstrantsche overtuiging. Want naar wij vroeger zagen, was de gansche provincie eenstemmig Gereformeerd ').

i) Dr. J. Reitsma en dr. S. D. van Veen, Aela der provinciale en particuliere synoden, gehouden in de noordelijke Nederlanden gedurende de

Sluiten