Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bevredigend afloopende verkenning door een klein handje, ruw van huiselijken arbeid, de vesting eindelijk voor goed ontsloten onder veel gerammel met de ketting binnen. Nu stond ik in een van de Berlijnsche huisgangen, die even geschikt zijn voor heimelijke vrijerijtjes als om de ellebogen af te schaven en waarin topographische bekwaamheden noodig zijn om de deur te vinden, die weer verder naar het inwendige voert. Rechtuit ging het naar een appartement van zeer bescheiden afmetingen, links was daarin de heldere miniatuurkeuken, waarin Thereesje haar vestaalsch vuurtje stookte, rechts waren twee kamers, een kleine en een groote. In de kleine kamer, die men door moest om in de grootere te komen, stond niets dan een kast, een waschtafel en een smal, wit bedje — de huisvriend was gehouden, nu hij toch eenmaal noodwendig voorbij deze jonkvrouwelijke legerstede moest, zich daar een nevelkap over te denken, die het onzichtbaar maakte evenals den gehoornden Siegfried. In de andere kamer stond weliswaar ook een bed, maar verder al het meubilair van een gezellige huiskamer. Op een boekenplank veel, prettig stukgelezen boeken; bij een der schuine dakvensters, waardoor echter hier boven in den zuiveren ether nog meer licht binnenviel dan beneden door de spiegelruiten, een naaimachine; op de reusachtige, reeds met een sneeuwwit tafelkleed gedekte tafel een geurende vliertak in een groote witte en een bijna verwelkt rozenknopje in een kleine lichtroze vaas — dat laatste was een zorgvuldig bewaard gelegenheidsgeschenkje van mij; daarnaast een stapeltje blauwe cahiers en een vrouwelijk handwerkje; aan den muur een verkleurd olieverfportret, waarop een lichtblond kinderkopje stond en daaronder, tusschen het portret, en het bed vredig over elkaar gekruist een paar blanke papieren als herinneringen uit een vervlogen wereld, waarop verder in deze kamer niets meer duidde. Over dit alles hing echter heden een zeer duidelijk te merken geur van versch gebak, dat echter voorloopig zelf nog zorgvuldig verborgen bleef voor m'n profane oogen.

Daar was ik nu en had het gevoel weer thuis teruggekomen te zijn. Reeds in de donkere gang had ik een klein, warm pootje gedrukt en een vluchtige felicitatie in ontvangst genomen, benevens het bericht, dat Edmond er nog niet was, maar aanstonds komen zou, en weg was ze weer naar de' keuken, de heilige Theresia met haar smal, teer gezichtje, haar naar boven geslagen bakvischoogen, haar krullend donkerbruin haar over het voorhoofd en de lange vlecht

Sluiten