is toegevoegd aan uw favorieten.

De godin van het licht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

III

piritistische soirée. Spiritisme.

Vanaf den hoek van de Schillingstraat, waar we de tram namen, tot aan het Dönhoffnlein waar i.ro

aai?rde PPn^HLdaarna de heele LeiPzigerstraat door tot aan de Potsdammerpoort, waar zich het gouden Westen der

reuzenstad opende, draaide dat woord me letterlijk als een

molenrad in de hersenen om. Ik kon niets verstandigs daaraan

vastknoopen en voelde toch dat in mijn herinnering van alles

rondspookte, wat daarbij behooren kon of tenminste daaraan

herinnerde, als men het behoorlijk wist te ordenen.

Daar had je ten eerste een paar artikelen uit de

«Gartenlaube», die ik me nog half en half herinnerde- ze

gingen over Amerikaanschen mediumzwendel, als een soort

V0°rHlui' die geen enkelen Aderen prikkei wisten te vinden in de verveling van hun zorgeloos leven.

B!"ee,n f,are voorstelling van woorden, gesproken door Haeckel in Jena, bij wien ik kollege geloopen had, woorden waarmee hij niet zonder droefheid, gezegd had dat de medegrondlegger van de moderne ontwikkelingstheorie, Wallace dezer dagen geesteskrank geworden was: hij had zich bij de spiritisten geschaard. Eindelijk kende ik den onheilspellenden naam Zöllner. Mijn voortreffelijke vriend en leeraar had voor jaren eens een hoogloopenden twist gehad met dezen wonderl'jken heilige en wanneer hij later in een of andere voordracht hem vermelden moest, placht hij er steeds bij

In.rirfP"' ~~ is deze verdoolde geest zelfs naar de spiritisten overgegaan en heeft daardoor zelf ten duidelijkste

bewezen hoezeer hij vervreemd was van de echte wetenscnap.

Dit was echter ook vrijwel alles. Gelezen had ik van ner niets dan zijn kometenboek, dat van een vroegere