Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heertje trilde van opwinding, wat hem anders nooit overkwam. We kalmeerden hem een beetje, de cognac werd gebracht en we gingen even aan de gruwelijk leege tafel zitten — het zag er uit als in een kale herbergkamer. Toen we van de eerste verwondering bekomen waren, leek de heele geschiedenis zoowel Edmond als mij hoogst amusant. En ten slotte begonnen we de détails van het plan de campagne ook eenigszins te begrijpen.

Het operatieterrein van het medium bestond gewoonlijk uit twee kamers, die Fedor tot dit doeleinde zelf geheel had laten leegruimen. Tusschen de beide vertrekken was een vleugeldeur, die gewoonlijk slechts door een Perzische portière gesloten was. In het kleinste vertrek, Fedors vroegere bibliotheek, werd het medium bij de séances, die hier voornamelijk gegeven werden, (als nieuweling hoorde ik hier voor het eerst den officieelen naam van: «materialisatieséances,» daarin werd «de gansche gestalte der geesten* zichtbaar gemaakt) vóór het begin der voorstelling onder controle van een paar onpartijdigen op een stoel vastgebonden en verder nog op alle mogelijke manieren tot onbewegelijkheid genoodzaakt. De toeschouwers zitten onderwijl in het andere vertrek, het medium wordt alleen gelaten, opdat het ongestoord in den noodwendigen «verrukkingsslaap» zal kunnen vallen, en na eenigen tijd treden uit de portière min of meer vreemde, moeielijk te herkennen gedaanten, door de theorie als «geesten» aangeduid. Na afloop der séance vindt men het medium meestal nog altoos slapend en de knoopen en zegels zijn ongeschonden.

— Als ge nu die grap eens een keer mee aangezien hadt, vervolgde Fedor levendig sprekend; dan zoudt ge er zelfs geen oogenblik aan twijfelen, dat het spook, 't welk voor den dag komt, het medium zelf is, altijd weer het medium. Hoe de schoft het aanlegt uit al die verzegelde koorden los te komen, zich met allerlei vodden en maskers onkenbaar te maken en daarna weer behouden in zijnknoopenrommel terugkruipt, dat kan ik je in bijzonderheden niet zeggen, maar we zullen er vandaag wel meer van te weten komen. U lacht, waarde doctor, ja, donnerwetter, die heele historie zou ook belachlijk zijn, als geen fatsoenlijke menschen er de dupe van werden. Toen ik het eerste spook gezien had, zei ik tegen m'n moeder: «Haal je toch geen onzin in 't hoofd, oudje, 't is de vent zelf, die uit zijn hok komt.» Je hadt haar moeten hooren: «Neen, neen,'t is mijn man zaliger zelf,» en ge hadt die tranenoverstrooming moeten zien; het

Sluiten