Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

IV.

:n oogenblik later trad Fedor op ons toe.

— Gebeurt er anders méér? vroeg Edmond.

— Integendeel, het was de belangrijkste séance,

die ik nog ooit zag.

We keken elkaar een oogenblik zwijgend aan en trokken de schouders op.

Edmond geeuwde.

— Had je vraag van daareven een wezenlijke oorzaak? vroeg ik hem na een oogenblik. Wil je op reis gaan?

— Een korte reis voor zaken naar Maagdeburg. Niets van belang en de geesten behoefden er geen geheim van te maken. Overmorgen op z'n laatst ben ik terug. Maar ik had er daareven pas opdracht toe gekregen en er nog met niemand over gepraat — het was een leuk proefje van helderziendheid geweest.

Ons zacht gesprek verstomde weer en we sloegen een wijle de verschillende groepen gade, die zich in het vertrek gevormd hadden. De flauwe belichting gaf ook nu aan de gezichten iets spookachtig vaals, ieder oogenblik verdween er een heelemaal in de schaduw om daarna onverwacht weer op te duiken. Het gedruisch der borden en van het tafelzilver, met den sterken geur van de kaviaar en de gerookte zalm mengden er echter nu iets positiefs, iets materieels in. Onze heksenmeester at en dronk zelf mee. We keken naar hem, zooals hij daar devoot naast den stoel van hare excellentie zat, zijn theekopje in de rechterhand: echt een groote, domme lummel, die een erftante het hof maakt. Haar excellentie deed ook nu heel genadig, ze wierp met haar eigen, bevende hand de suiker in zijn thee en haar gezelschapsdame moest de dichtstbijstaande schaal met broodjes aanreiken. En onder die bedrijven stond de mister met zijn rug juist voor de plaats

Sluiten