Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den Duitschen graaf en de geheimzinnige Amerikaansche tot buren gemaakt had.

— Lilly Jackson, vertelde de graaf, wien het spreken weer geheel en al opfrischte, was toen nog niet veel ouder dan achttien jaar. De geschiedenis van haar leven tot aan dien tijd was eenvoudig en buitengewoon tegelijk. Haar vader was een rijk fabrikant van Duitsche afkomst, die in Chicago als bierbrouwer fortuin gemaakt had. Lilly was zijn eenig kind en een kind, dat van jongsafaan ziekelijk was. De ouders, de vader vooral, leefden in een ware aanbidding voor het kind. Men ried en voorkwam ieder harer wenschen. Haar opvoeding was zoo vrij mogelijk; geen spoor van dwang in geen enkel opzicht. Van haar tiende jaar af vertoonden zich nu de eerste vreemde verschijnselen, die niets meer te maken hadden met gewone physieke zwakheid. Lilly verviel dagen lang in een toestand van sluimering, gedurende welken zij redeneeringen hield, die niemand zou zoeken bij een kind, wier ontwikkeling bovendien tot dusver niet verder gekomen was dan de allereerste beginselen. De ouders dachten er natuurlijk niet aan, deze dingen wetenschappelijk of voor publieke demonstratie te benutten, men sloot alleen het kind als zenuwzieke nog meer van de buitenwereld af. Bij het intreden der jonkvrouwelijke rijpheid, die buitengewoon vroeg intrad, werd haar lichaam onverwachts weer sterker, ook voor het geestelijke scheen een crisis overwonnen te zijn. Niet dat de abnormale toevallen geheel verdwenen waren. Ze werden zelfs heftiger. Maar ze hadden plaats met bijna precies afgemeten tusschenpoozen en schenen in verband te staan met andere vrouwelijke functies. Nadat inmiddels haar vader overleden was, ried de huisarts, die naar 't mij toelijkt, de zaak uit een zuiver psychiatrisch oogpunt bekeken heeft, haar moeder aan, genezing te zoeken in luchtverandering en in de afwisselende indrukken van een lange reis. Zoo kwamen de beide dames naar Europa, ten slotte naar Parijs, waar de moeder, die haar eigen gezondheid vernietigd had bij het zorgen voor haar kind, aan een typheuze koorts overleed. Dit was kort vóór den tijd, dat ik Lilly leerde kennen. Het jonge meisje — in dit opzicht een echte, flinke Amerikaansche en geheel en al vrij van geldzorgen — had besloten te Parijs te blijven wonen. Zij was begonnen bij een Italiaansche zangeres, die grooten toeloop had, zanglessen te nemen en wilde die niet onderbreken. Doch de rechte bevrediging vond zij toch niet in deze dilettantenstudieën. In 't gewone leven

Sluiten