Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Gisteren was het de verjaardag daarvan, het is stellig geen toeval, dat ik juist heden u als nieuwen gast op dezen grond mag begroeten.

Door het esschenbosch, waarvan de gevederde bladeren zich boven de rechte stammen als een trillend net voor het blauw van den hemel spanden, klonk de schrille kreet van een pauw.

— Dat is al een geluid, dat van het slot komt. Nog een paar minuten, dan opent zich het kreupelhout en zijn we aan ons doel.

Tusschen de esschen was een smalle strook eikenhout, waarlangs de hop zich in duizend kronkelingen omhoog slingerde, daarna werd het licht boven een zoom van lagere elzen, de planken van een vlakke, houten brug dreunden onder onze stappen en voor ons lag een breed weidedal, waarvan de bebladerde zoomen in het midden met elkaar verbonden waren door een kaarsrechte laan van berken en wilgen. Naar links strekte de lichtgroene vlakte zich onafzienbaar uit; boven een paar hooischelven en een starre groep peppels verhief zich heel in de verte de ronding van een vlakken heuvel, op den top waarvan een houten driehoek voor driehoeksmeting in het zonnelicht glansde en iets lager, in den versten hoek van dit landschap, was een blauwe horizont van boomen met ettelijke roode daken en den stompen toren van een groote kerk, wat op een aanzienlijk dorp duidde. Zoowel rechts als links omvatten de bosschen het geheel, als natuurlijke coulissen, die tevens terrasvormig op schenen te loopen, daar de donkerder kronen van het hooge woud aan beide kanten boven de teere elzenbarrières bij het grenskanaal oprezen.

Bijna in het midden van de allee, die wij ingegaan waren, boog een tweede naar rechtsaf, die evenwijdig liep met de wanden van het dal. En aan het eind daarvan lag in een hoek, waar de bosschen te samen schenen te loopen, ons doel, het slot.

Boven een grauwwitten tuinmuur staken een paar diep-groene kronen van kastanjeboomen en perspectivisch daartusschen ingeperst, lag een groot heerenhuis met twee verdiepingen. Het leemkleurige front werd gebroken door tal van ramen met witte kozijnen, het oude dak met stijve torens daarboven, was ook weer bijna twee verdiepingen hoog, de roode pannen ervan werden ook weer vaak door vensters afgewisseld en ten slotte door een rij driehoekige dakramen. De nok werd bekroond door drie plompe schoor-

Sluiten