Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Wie weet, beste vriend! Deze dag beslist misschien over veel dingen. En als Lilly u nu bekeert, twijfelende Saulus, zult ge dan niet vaker den weg naar Damascus inslaan?

Als Lilly me bekeerde! Dat leek me — vooral sedert ik haar gezien had — in de hoogste mate onmogelijk.

— Dat zullen we nog zien moeten, zei ik glimlachend, ik sta hier als meester Luther en of ik anders kan, dat moeten we afwachten. Maar als je me een plezier wilt doen, stel me dan vooraf tennaastebij op de hoogte van wat zal komen, dat verlicht het waarnemen bijzonder.

— Ik weet niet of ge er inderdaad veel aan zult hebben, maar één ding — ja, ik wil u tenminste iets zeggen wat noodzakelijk is voor goed begrijpen. Dit namelijk...

Hij zweeg even, en deed herhaaldelijk pogingen om een weerbarstigen lucifer aan te steken. Daarna vervolgde hij, naar zijn sigaar kijkend, en langzaam de kamer op en neer loopend:

— De geest, die denkelijk heden de hersenen van Lilly Jackson zal beheerschen en zich op een wijze, waarover ik nu niet verder uit zal weiden, aan ons allen kenbaar zal maken, leefde vroeger in het lichaam van een jong meisje. Dit meisje was een Amerikaansche evenals het medium. Zij heette Nelly met haar voornaam en zij is in haar vieren-twintigste jaar te New-York bij het oversteken van een spoorweg door een locomotief gegrepen en volkomen verpletterd geworden.

Nadat hij deze woorden, naar het scheen met eenige moeite uitgebracht had, ging hij snel naar het venster en keerde mij den rug toe.

Ik weet niet hoe het kwam, dat mij in het oogenblik dat ik daar de silhouet van dien man met zijn grijzende haren zag, een onweerstaanbaar gevoel van warm medelijden aangreep.

Ik voelde dat er in het bloote feit, dat hij mij daar meedeelde, meer lag dan hij wilde weten. Zinnen uit zijn nachtelijk verhaal rijmden daar volkomen mee, het arbeiderskind, tlat hij bemind had, was in deze catastrophe ondergegaan, haar laatste angstkreet was het geweest, die hem zoo lang in de ooren geklonken had. Arme man, dus geloofdetgij aan Lilly's bovenmenschelijke gave, omdat zij den geest van uw doode liefste opriep? De laatste sluier van dit psychologisch raadsel werd ter zijde geschoven. Midden uit de sissende, witte stoomwolken van de locomotief te

Sluiten