is toegevoegd aan uw favorieten.

De godin van het licht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

III.

ijn gespannen verwachting was vermengd met een zeker gevoel van onbehagelijkheid, toen we de groote zaal binnentraden. De vrienden waren er

reeds voltallig verzameld; — de kapitein met zijn onvermijdelijke reuzensigaar, de dichter met den rozenknop in het knoopsgat, de schilder zacht voor zich heen fluitend, de handen in de broekzakken. Alle drie begroetten mij overigens zoo hartelijk, als ware ik reeds een der hunnen.

— Wij zullen fraaie dingen zien, zei de heer Walter. Miss Lilly belooft zich zelf zeer veel van de séance. En u is haar sympathiek, zegt ze. Dat is van belang — men moet rekening houden met haar stemmingen. De kapitein prees het weder — zulk een barometerstand is van fudamenteele beteekenis bij mediamieke manifestatie-séances. Er bestaat een causaalnexus, die nog op exacte navorsching wacht.

Ik gevoelde de lust in me om al die luidjes eens op den schouder te kloppen en hun te zeggen: — Weet ge wat ge zijt? Een paar groote, oude kinderen! — Maar toch benauwde mijn eigen dubbele rol me weer, ik verwenschte inwendig mijn hierzijn, zoogoed als ik twee dagen geleden mijn bezoek aan de Alsens verwenscht had. Gelukkig bleef me nu niet zooveel tijd tot nadenken als toen. Juffrouw Ernestine kwam binnen en mengde zich in ons gesprek. Ook nu viel het me weer op, dat de graaf zich omdraaide, toen de aardige, kleine Fran?aise met haar gepenseelde wenkbrauwen binnenkwam en hij verder geen aandeel in het gesprek nam. Misschien een oude antipathie uit den eersten tijd in Parijs, misschien toch wel een beetje jaloerschheid — wie weet?

Even later kwam de magneet van het slot zelf. Lilly zag nog matter en bleeker en toonde nog minder dan gisteren. Ze droeg een zwarte taille, die slecht zat en op