Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den rand van het corset zoo doorgesleten was, dat men het witte kanten tusschenzetsel van het hemd onder de wollen stof door kon zien schemeren. Haar manieren waren opvallend zacht — een soort derde phase na de uitgelatenheid van gistermiddag en de koelheid van gisteravond. We waren allen opgestaan toen zij binnenkwam. Zij legde haar arm in dien van den graaf en zei alleen maar: — Komt mede. Er werd verder geen woord gesproken, zwijgend volgden we het paar, dat voor ons uit wandelde. Tot mijn groote verwondering ging men door de veranda en over de brug het park in. Zou deze voorstelling plaats hebben in het heldere daglicht en onder de groene boomen? Dat beloofde stellig zeer merkwaardig te worden.

Aan den parkoever van het kanaal gingen we linksaf, een richting, waarin de graaf me gisteren stellig opzettelijk niet geleid had. Enkele minuten later opende zich het pad en kwamen we aan een groen grasperk met een paar veelkleurige bloembedden. Daarin stond een geel gebouw van één verdieping met een reeks hooge glazen deuren. Het naar voren uitspringende dak aan de voorzijde werd gedragen door plompe zuilen, waartusschen een aantal rond gesnoeide laurierboompjes in groene bakken stond. Het geheel maakte heel en al den indruk een oude orangerie te zijn en had daar vroeger ook ongetwijfeld voor gediend. Wanneer het nu als geestentempel moest dienen, dan zag het er toch in ieder geval uitwendig in 't minst niet spookachtig uit. De middagzon gloeide op de muren, en bijen gonsden over de bloemperken. Vlak achter het huis was het kanaal, en boven een lagen, grijzen wal van struiken verrezen reeds de lichtgroene voorloopers van het woeste woud. Onder den zuilengang nestelden, door wilde wingerdranken beschut, de zwaluwen.

De graaf haalde den kleinen sleutelring, dien hij daareven reeds gebruikt had om zijn lessenaar te openen, voor den dag en deed de middelste glazen deur open. We traden een lange, gewitte hal binnen. Het was warm daarbinnen: een gedempt, groenachtig licht speelde in de bijna geheel ledige ruimte, hier en daar viel een schuine zonnestraal binnen door de reet van een slecht sluitend luik. Al de deuren, met uitzondering van die, waardoor we binnen gekomen waren, waren van zulke luiken voorzien. Langs de muren zonder ramen liepen nog de oude verwarmingsbuizen, die 's winters gediend hadden. Een kleine speeltafel met groen laken overtrokken en een half dozijn oud-Duitsche

Sluiten