Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

II.

ijn aardige, kleine hospita kwam met de lamp uit de keuken, toen ze mij de deur hoorde opendoen. Haar man, die letterzetter od een hnpkHrnH™»-;;

was, moest tot laat in den avond werken en ze zou nog wel graag wat met me gebabbeld hebben en me gemoedelijk uitgehoord, waar ik dien dag toch wel gebleven was. Maar tegen mijn gewoonte, scheepte ik haar tamelijk kort af. Of er geen telegram gekomen was? Neen, alleen een paar

brieven. Ik stak een kaars aan, omdat dat gauwer ging

de lamp aansteken leek me in dit oogenblik veel te "tiidroovend. 1

Geen brief van Thérèse's hand. Waardelooze rommel — een gedrukt prospectus voor een idioten, litterairen almanak boerenbedrog voor in zalige hoop levende beginners in de dichtkunst; een uitnoodiging voor een gezellig avondje in de Berlijnsche Persvereeniging, het proefnummer van een obscuur esthetisch tijdschrift, dat morgen wel weer verdwijnen zou omdat niemand zooiets kocht ... weg ermee! Ik slingerde al e drie die prullen geërgerd in de papiermand. De kaars flikkerde plotseling op bij die heftige beweging. Ik gin" in mijn sofahoekje liggen, met mijn hand onder 't hoofd

Er werd geklopt.

— Wenscht u nog iets voor vanavond, heer doctor?

Neen, ik wenschte alleen alle vragers naar de hel Ik wilde alleen zijn, rust hebben — van buiten althans.

Het werd dan ook werkelijk heel stil, alleen de klok aan den muur tikte. De kaars, die ik had laten branden zonder er toe te komen de lamp aan te steken, spetterde bijwijlen met een licht geknetter. Verweg daar buiten floot een locomotief.

Toen ik na een poos opkeek, scheen me mijn oude, trouwe werkkamer heel veranderd, als had een ander er

Sluiten