Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zou opstellen, geheel en al zou afhangen of de latere gevolgtrekkingen waarde zouden hebben.

Ik begon te schrijven en in hetzelfde oogenblik, dat ik den datum zette, gaf de klok boven mijn hoofd het halve uur aan.

Ditmaal zag ik naar de wijzerplaat en vergewiste mij dat het half twaalf was. Ik was in deze heldere stemming toch pijnlijk nauwgezet genoeg om niet aanstonds neer te schrijven dat ik het visioen even vóór elf uur waargenomen had. Maar ik maakte gewag van het slaan van een heel uur onmiddelijk er na en ook dat het feit, dat er in een mijn kamer een slaande klok was, voldoende bewees dat ik niet meer dan een half uur rusteloos (en zonder op de klok te kijken) de kamer op en neer geloopen kon hebben. Anders had ik het ook half elf en elf uur moeten hooren slaan. Het was zeer goed mogelijk dat mijn hospita tegen half tien uit huis gegaan was, want haar man had meestal tot ongeveer elf uur werk en we hadden er kort te voren nog gekheid over gemaakt dat het kleine vrouwtje zich nog zoo laat in den avond alleen op straat waagde; het was trouwens het eenige uur, waarop zij uit kon, omdat dan de kleine kinderen sliepen, die ze op andere tijden niet alleen wilde laten.

Ik begon nu naar mijn beste vermogen mijn gedachtengang op papier te stellen tot aan het begin van het vreemde voorval.

Terwijl ik schreef, was het of de zuiver weergevende herinnering mechanisch verder arbeidde, ik vond de heele keten der beelden weer, die ik zoo juist beschreven had zonder dat ik onder het schrijven daar bewust naar behoefde te zoeken. Ik zou kunnen zeggen, dat ik onder het schrijven nog eens weer terugviel in dien toestand van half droomen van even tevoren, zoo licht ging me dit referaat af. Wie wel eens beproefd heeft, heel kort na het ontwaken een ingewikkelde droomgeschiedenis op te schrijven, zal de verbazingwekkende helderheid van het geheugen in zoo'n oogenblik wel kennen. Het is echter maar voor een oogenblik en het bewustzijn mag na het ontwaken nog niet door nieuwe indrukken beïnvloed zijn. Onmiddelijk nadat ik de pen neergelegd had, schoof alles uit mijn geest weg, juist alsof de phonographische gedachtenplaat — als ik zulk een grove vergelijking mag gebruiken — door ze eenmaal in omgekeerde richting te laten draaien, nu ook volkomenen voor altoos onbruikbaar gemaakt was. Na een uur lang ijverig over andere

Sluiten