Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

slecht gepoetste schoenen en vale, slaperige gezichten; onverschillig droegen ze een pakje in een helrooden zakdoek. Doch daar kwam, flink over het trottoir stappend, een andere, stramme gedaante aan mijn oog herkende haar aanstonds duidelijk, ze nadert het huis — verdwijnt in de juist geopende huisdeur het is de telegrambesteller.

Er werd gebeld.

Boven in het huis sliep alles nog. Ik ging hem zelf opendoen.

Een oogenblik later zat ik op mijn sofa, op dezelfde plaats, van waar ik de verschijning gezien had. Voor mij lag een wit, verfrommeld blad met blauwe letters.

*Edmond elf uur aan verbloeding overleden. Duel. Thérèse.>

Sluiten