Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zou stellig geen vrouw achter dat schrift gezocht hebben. Ongetwijfeld was het echter een zeer karakteristiek handschrift; iedere letter was tot in de kleinste halen gelijkmatig gevormd. De hand, die zich aangewend had zóó te schrijven, kon zeer stellig maar moeielijk andere letters zetten, dat was zeker.

Het blad papier bleef voor ons aller oog op tafel liggen en Lilly hield het potlood in de hand. Allen zaten vol verwachting zonder eenige beweging. Het gedempte licht, de warmte in dit vertrek, dat door de zon als een groote oven verhit werd, de stilte, welke ook uit het park door geen enkel geluid verbroken werd, dat alles te samen zou in andere omstandigheden een zekere slaperigheid opgewekt hebben. Doch Lilly zorgde ervoor dat onze belangstelling integendeel spoedig toenam.

Nadat zij een korte poos met gesloten oogen, de slaap tegen de leuning van den stoel, heel rustig neergezeten was, kromp zij opeens inéén. Een moeielijke zucht, waarna de boezem nog eenmaal buitengewoon hoog rijst om des te dieper terug te zinken en dan als 't ware te verstijven — de mond blijft evenals die van een doode voortdurend met een smalle spleet geopend, de wangen en de ronding van de oogappels onder de gesloten oogleden schijnen, voorzoover men in het onzekere licht onderscheiden kan, vreemd in te zinken, de gelaatstint wordt nog valer dan anders — de vingers houden het potlood niet meer vast, doch schijnen het, zooals ze daar op het tafelblad liggen, veeleer toevallig te ondersteunen... als ik ooit een indruk van dood zijn gekregen heb, dan was het hier.

— Nu slaapt haar eigen geest volkomen, mompelde de graaf aan mijn oor.

Een korte poos — en een nieuw, lievig opschrikken, waar ditmaal het gezicht echter geen deel aan scheen te hebben. Door de ellebogen, de heupen, de schouders ging hier en daar een ruk, juist alsof een electrische stroom op bepaalde zenuwwegen zonder vast plan en van de meest verschillende punten uit, inwerkte. De linkerhand hief zich met een paar stooten moeizaam in de hoogte naar de borst, maar viel spoedig daarop weer opeens krachteloos neer.

— De nieuwste geest beproeft zijn apparaat, zei de graaf halfluid. — Hij orienteert zich betreffende de aansluitingspunten der bewegingszenuwen aan het centraalstation en zoekt den sleutel om de hand te laten schrijven.

Inderdaad concentreerden zich de gezamelijke reflex-

Sluiten