Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mij uitspeelde, en dat was toch het sterkste argument. Ik stribbelde niet meer tegen.

— En morgen?

— Morgen reizen wij samen naar huis.

— Vroeg?

— Zoo vroeg mogelijk.

Wij spraken af voor den eersten trein, ik zou haar komen halen. Zij reikte mij, zonder mij aan te zien, de hand, ik drukte zwijgend een kus daarop.

— Goeden nacht — ik bid je, Wilhelm, ga nu! — Ik ging, zonder nog een blik gewisseld te hebben. Toen de deur van den corridor achter mij in 't slot sprong, had ik mij vóór die deur op de knieën kunnen werpen, als voor de poorten van een heiligdom. Hoe groot, hoe heerlijk was deze vrouw.

Ik rende, als dronken, langs de straat. Hoe moest ik dezen avond en nacht doodslaan? Ik verlangde met ziel en zinnen naar den volgenden morgen, waarop Lilly's deur weer zou opengaan. Ik was bang naar mijn verre kamer in Moabit te gaan, waar ik niet was geweest sedert den schrikkelijken nacht, dat mijn doode vriend mij verschenen was. Daar zou ik zeker niet slapen, en 't was bovendien nog lang geen slapenstijd. Hoe mijn geest te benevelen door een anderen roes, om kracht te verzamelen voor den gewichtigen, volgenden dag?

Een zuil met bonte aanplakbiljetten trok mijn oog. — Ja, zooiets moest ik hebben. Muziek, een of ander idiote theaterbegoocheling, om den tijd door te komen .. Eene vergeet-mij-niet-blauw plakkaat prees een lokaal aan, waar de voorstellingen tot diep in den nacht duurden — eene miss Bianca, als bekroonde schoonheid, op de trapeze.. ik kende het alles van vroeger, en had er al lang genoeg van. Maar, in deze stemming, nu ik mijn zinnen zou willen dooden, die toch niet af laten wilden van het beeld eener heerlijke, woeste vrouw, die ik nog niet geheel gewonnen had,... vandaag was het mij goed genoeg. Ik nam een rijtuig en reed erheen.

De voorstelling was al voor tweederde teneinde, toen ik binnenkwam. Juist die bekroonde schoonheid aan de trapeze zou nog komen. Een zee van sigarenrook vulde de reusachtige zaal. — Voor het geelgroen van 't beschilderd

Sluiten