Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ataeb^n? Jf; geSpr0ngefi', zei ik* M'Jn lucifer was aigeorand, wij stonden weer in 't donker. Het steunen ha.-i

opgehouden, maar de schijn daar beneden was nu schero

herteifnp0"1 d'6 °"1 ^ekke" van een menschelijke gestalte t<» herkennen die vlak op den keldervloer lag, half door eer

adder bedekt. De diepte was gering, en wij waren beidegoede gymnasten, die op dit oogenblik nog veel groote? Mrh« "Z0U J1 hebben overwonnen. De graaf liet zijn uj5 Sar ïïeZ m S,eunen' en lk klom 4> ■ Wie? vroeg hij van bovenaf. — Ernestine' Ik zett° Haar3 wf/ 0Vere,"d en wii hesche» de bewustelooze omhoog"

"t de h,nnliSSl h?e1 g6Waad hi"g in fllarden om haar ^en,"

uit de bloote rechterknie stroomde bloed. Op <*ezicht en

schmink die" bfi tl" d'kke '3ag P|losPboriseerend'e

't W« 1 • J f.a"Pakke" aan onze handen bleef kleven i Was een jammerlijk gezicht. Ik had beneden een kaars gevonden en aangestoken, die vaal en spookachtig doord* openstaande deur de hal inscheen

h»n °>e gra?f S^rak geen woord- Nadat wij het meisje od fïorpn ?° gelegd hadden, hielp hij niet verder, en leunde tegen den muur, den blik strak naar den grond Bii mii

om' de* km>elijdr hCt Sterkste" 'k maakte ee&" noodverband n knie, uit repen van het gescheurde geestenkleed

c?nTL(kHWamen dC ,Vrie1"den' die het licht aan t venster n||nu;i? ff spoor gebracht had; er heerschte een algemeen

bewustelnn pWIJSe"' h \ WICrp een schuinen blik op de' bewustelooze; maar de gelaatsuitdrukking werd milder b-ï

t opmerken, dat het Ernestine was. Walter lieo naar

buiten en maakte zijn zakdoek nat in de regenton ■ het

naakten" keerfe ter.ug; toen het meisje zag, dat ze half-

het gezfchrt °en hf' g " al§ Ce" kind de handen voor et gezicht, en begon zoo zenuwachtig te schreien dat elk

g_esprek onmogelijk werd. De kapitein sprak het eerste at was onverwacht, juffrouw Ernestine ook een medium! Dat was onder deze omstandigheden wel het tonnunt tusscï"neVe W£il|le"dheid: Maar Jen graaf viel e/bS het bedr'mT Sf hJ? h. Wl °ns,niets inbeelden. Dit keer is geven niet af! schmink aan mijn handen, geesten

• "li zagei\°P dit 00ge"t>lik ontzettend uit, het gezicht k"eed V3" ee" d°°de en witter dan Ernestine's

- Maar Lilly is onschuldig! zei ik, na eene pauze.

Sluiten