Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

artjMffiirïïs, as s" ««*«

hPt rr^ïl schoof de lamp op zijde, zijn gelaat had nu in Het was"1}^ ™eiaafllCht Va" het.scherm 'ets steenachtigs, cïoor te tasten fottde^n S" ' ^ bCS,°ten

Nadat Lilly eerst een oogenblik aan de deur eewaeh' en ieder afzonderlijk met een blik gegroet had trad ze een nf«Ji red®n nader, tot zoowat midden in dé zaal Een *7 °P „*»" gehoord: de graaf had de rood Kap van den lamp genomen, als vond hij het niet li-ht

He^hflr^001^- hl vreesellJke vragen, die hij moest stellen heldere licht straalde glanzend over Lilly en men kon

warenen,De°fri«ih0me? r^Stig e" 0P§eruimd haar trekken gelaat' M( m / u ' dlen het lamplicht aan haar

Se iik schoonW07n i bleek;heid ervan' ze scheen ons verhü h 7 , z°oals zij daar voor ons stond. Ik sidderde

HMEra £nedtrLh£iike — ™ -

woord rjtó -

ha i°fn, !S beg°n te spreken, had Lilly's blik juist ee"

die^naast°haf |Ha'V" de schaduw van den kapitein,

de snfa Lt i n u g Ernestine immers nog altijd op

ConSfe ?r JSpïffi

kant der só'ila S% ™ "»■d* °™ *»

sofa tof'ïn,iKk-7de }>Kl zlch on' c" "eP ^el op de sota toe. Daarbij keerde zij haar hoofd naar den eraaf pi

zei heel bedaard, bijna vriendelijk: S Cn

Neen, heer graaf, ik sta voor een zieke.

nvpr u •• angstig snel terug, Lilly boog zich

barsche HfYPn'SJC eVrok aan het verband, dat door ÏÏ barsche doen van den graaf half losgegaan was, zonder

waren " tlJdellike loomheid, waarmee we geslagen

MWc' a , U"ne" overwinnen om hulp te verleenen.

ons^ inTeriJr n dde" °u een zeer groote uitwerking op ons.^in ieder onzer ontwaakte medelijden.

J het meisje daar verbloeden zei Lillv iVs

vSeoPpermiierW Z']' opstaand' ons weer aanzag. Haa^ oog

Sluiten