Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

broken was. Toen ik laat in den avond bij het lamplicht in mijn blauwe salon zat, kreeg ik dit gevoel nog sterker. Wij hier waren niet de eenige vorschers. Het spiritisme was een vraag van den dag. Op honderd plaatsen peinsde men over dezelfde problemen, hoorde men naar gelijksoortige openbaringen als die wij hier door Lilly gekregen hadden. Ik schoof mijn boeken terug en liet mij gaan op deze

rustige gedachten. ...... * ui

Buiten plaste de regen; de oude klok tikte. Heel zonder eenigen dwang kwam ik toen op het idee : als ik het tooneel van mijn bezigheid, van mijn studies eens een pooslang met een ander verwisselde — dat wil zeggen, ten

opzichte der plaats?

Ik was nu reeds meer dan genoeg gewonnen voor de zaak. Voor mij lagen toevallig een aantal van de laatste brieven, die de graaf in de laatste dagen ontvangen haxl, waaronder verscheidene uitvoerige uit München. e München stond het spiritisme in vollen bloei. Zeer bekwame mannen hielden er zich onafgebroken mee bezig. Wanneer ik het eens daar probeerde?

Twee dingen drongen mij daar vooral toe. Vooreerst een materieele overweging. Wilde ik niet blijvend geldelijk van den graaf afhankelijk worden zooals de kapitein en Walter, dan moest ik op een of andere manier mijn vak als journalist weer gaan opvatten. Ik had nu al een reeks van maanden verlof genomen van het letterkundige maanblad, dat ik in Berlijn vertegenwoordigde. Een pooslang ging dat nog, maar dan moest ik een besluit nemen. In München kon ik altoos wel wat anders vinden. Ik dacht er niets ergs aan te doen, wanneer ik eventueel van den eraaf tijdelijk een som gelds leende om dure spiritistische proefnemingen te kunnen doen. Maar dat aldoor profïteeren van zijn gastvrijheid moest een einde nemen. Dat was één punt: louter een verstandskwestie.

Het tweede betrof veel meer een gevoelskwestie — net gold Lilly. Ik beminde Lilly nog altoos, daar was niet aan te twijfelen — en zij beminde mij. Evenmin was er eenige twijfel mogelijk aan het feit dat cr voor het navorschen eeen erooter hinderpaal tusschen ons kon zijn dan juist deze liefde. Het woord, dat de graaf toen gesproken had brandde in mijn ziel: ^Verdedig jij Lilly niet alleen, omdat

je haar liefhebt?»

Onze teederheden hadden nu een wijle opgehouden, maar ik kende mij zelf, ik had niet de minste illusie omtrent

Sluiten