is toegevoegd aan uw favorieten.

De godin van het licht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

III.

2 namiddag verliep zeer vredig. Lilly liet zich niet zien. Wij bleven na het diner op de veranda zitten, noe eens vermengde zich de rook onzer sigaren.

De kapitein vertelde krijgsvoorvallen van 66, Walter babbelde over zijn epos, dat eerstdaags zou verschijnen. De graaf bleef stil, het afscheid scheen hem toch aan 't hart te gaan. Tegen den avond maakten wij een algemeene wandeling door 't bosch. Toen wij terugkwamen, waren Lilly's vensters

verlicht. , ,

— Waarom komt zij niet? vroeg de graaf. Hij zond iemand naar boven om haar voor 't souper te vragen. Maar zij verontschuldigde zich als ziek.

Voor ons kringetje was de trotsche hal altijd te groot geweest; vandaag scheen dit dubbel zoo. Nog éénmaal parelde 'de champagne van den graaf, maar 't gesprek wilde niet meer vlotten. In mij groeide met elk uur de opwinding over hetgeen nog komen moest tusschen avond en morgen. Als iemand mij wat vroeg, antwoordde ik verstrooid. Kort na elven hief de graaf de tafel op.

— Als je om vier uur in de boot wilt, is het tijd van slapen. Wij zullen ons ook allen neerleggen, om morgen tijdig op

te zijn. ..

— Wilt ge zoo vroeg op zijn?

Natuurlijk. We nemen de groote boot, en brengen

ie met elkaar naar het station. Goeden nacht, lieve Wilhelm, "slaap nog goed den laatsten nacht hier in huis. — Ik drukte allen de hand, en ging de trap op. Eerst nog even op mijn kamer, mijn weinige bagage lag klaar. Ik trok alle laden van mijn schrijftafel open en dicht, als om mij, onnoodigerwijze, te vergewissen, dat geen enkel mijner papieren was achtergebleven. Juist toen ik mijn schoenen wilde verwisselen met een paar, opzettelijk klaar gehouden, zachte

24