Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ik gr"P. weer in het vak. Nu kwamen er papieren

W? ÏÏ"hL S Mgfe?' "ï331" de Sraa^ lachte bitter schier ,,V. .. 'f*?;. * Moest zeker handelen over séances, die vóór mijn tijd waren gehouden.

— O, dat — en dat — ach — die vrouw, die vrouw, — waanzin, waanzin!

Nu kwam een dik, blauw schrift, door Lilly volgeschreven. De graaf sloeg het op en steunde. Ik zag vluchtig notities en datums — zeer oude datums.

— Nu? — 't Is zoo, een afschrift.

slingerde liet schrift in een hoek, en wierp zich op een stoel de handen voor 't gezicht. - O, Nelly, Nelly,

een hlmripi" h • Z "U Cen t,jd^e alleen verder. Toen ik «2L 2 ViVe" °pnam' met een blauwzijden lint samengebonden, rolde er een hard voorwerp uit. Ik tastte nu

met mijn hand op den donkeren bodem van het vak ik voelde een kil, glad iets — eene photographie. Een koord-

sb>ntereS' halfnaakt' het haar los; het was Lilly, jeugdig slank met groote, mooie oogen. Daaronder stond in het Engelsch. Lilly E. Jackson aan haar ééniggeliefden Georges ™°":~,Een steekging mij door 't hart; midden in de woede werd Ik door eene groote droefheid bevangen. Ik wierp het terug, zonder den graaf te laten zien.

Weer was het mij alsof een helle bliksem oplichtte, een gansch menschenleven hel verlichtend.

Nu nam ik het ding op, dat eerst neer was gekletterd. Een zege! met een wapen. — Hier — zie eens. Wat is dat?

2Siï?Z£°S£Ja:daar 15 °"s *»■

^ Z3g 'iem SC'1UW aan' b'j moest ontzettend onvoorzichtig zijn geweest. En op zulke lichtzinniggegronde experimenten hadden wij het hoogste willen bouwen ♦n» J ^greep mij wendde zich af, en ging op 't venster

ik nuZtoch ^r^Hprvi Spr?k5n" Bij alle eiSen verdriet had

j„ honl? L - J if" ü1 1 Ik g|ng hem na> en legde de hand op zijn schouder.

weten? 0tt°' W'J Ware" '* immers niet' Wie had dat kunnen Hij snikte als een kind.

En buiten weer de maan, groot, stralend, ijzig... o deze wereld, deze wereld. J ë

— Otto, begon ik nogmaals — vat moed, 't is nu

Sluiten