Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gevonden'"h acL geWCeSt' diC troost gezocht - en troost

hn«|NU stati0"' de Üzeren reuzenhal, het sym¬

bool van kracht, het symbool van wat worden kon indien wij wilden. Ik leunde met het hoofd aan het venster Aan t einde van het perron zag ik de gestalte van het meisje, in eenvoudige, blauwe blouse, de oogen in ver-

XhCend"gknïrS Hge" het monster' dat «uitend, brieschend, knarsend naar den teugel luisterde en langzaam

heel langzaam tot rust kwam. Met één oogopslag zag ik Vwere van strijd' waartoe ik behoorde als lid der J r en, m'Jn individueel geluk. Thérèse had

M Ib H ♦ ZIJ wenkte- en kwam naderbij. Op de andere rails, daartegenover, liep een tweede trein binnen, ook met

S! LWas' of de beide monsters elkaar be-

Thiric asphaltbodem trilde, de dampwolken omhulden ni* P wereldverfeten berghoogten hadden wij

ïïri h e^nzamer bunnen zijn. En in deze nevelkap, die de SV w eeuw over twee laat en moeilijk geredde menschenkmderen wierp, gaven wij elkaar den kus voor 't leven.

EINDE.

Sluiten