Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vroegere tijden een gevaarlijk ondier moet bestaan hebben, helder van kleur, dat voor de dikhuidige dieren noodlottig was. Herhaaldelijk wordt door Afrikareizigers medegedeeld, dat olifanten, en vooral ook neushorens, eene merkwaardige woede aan den dag leggen tegen helder gekleurde paarden en ezels. Datzelfde wordt ook medegedeeld omtrent den nog niet lang geleden ontdekten okapi. In den Berlijnschen dierentuin heb ik eens met aandacht den Afrikaanschen olifant waargenomen en had ik er schik in, dat hij zoo gehoorzaam de kunstjes verrichtte, die hem werden opgedragen, met de blijkbare bedoeling, om iets van het publiek te krijgen. Plotseling richtte hij zich omhoog en begon hij vreeselijk te trompetten. Ik vroeg den oppasser, wat toch den olifant plotseling zoo woedend had gemaakt. Hij antwoordde : „Hij heeft zeker een schimmel gezien. Dit was ook inderdaad het geval geweest, een wagen waarvoor een wit paard was gespannen, was het hok voorbij gereden. Dit was voor mij eene merkwaardige bevestiging van de mededeelingen van Afrikareizigers.

Terwijl olifanten en apen met een zacht karakter bijna steeds eenig begrip hebben van operaties, is dit bij honden en andere roofdieren gewoonlijk niet het geval. Bij honden moet zelfs de baas zelf voorzorgen nemen, als hij aan het dier eene operatie wil verrichten. Daarom krijgen verwonde honden een muilkorf aan, als men de wonden wil naaien. Een mijner kennissen had eene groote New-foundlander teef, die bijzonder aan hem gehecht was. Toch beet zij haren baas zeer gevaarlijk in de bovenlip, toen deze eene wond, die zij had gekregen, betastte.

Het zou evenwel verkeerd zijn, daaruit af te leiden, dat de honden minder verstandig zijn dan andere dieren, en vooral minder verstandig dan olifant en aap. Bij den hond doet zich waarschijnlijk het karakter van roofdier gelden, dat hem er toe noopt, zich geen pijn te laten welgevallen. Daaruit is het dan ook wel te verklaren, dat een aantal bijtende dieren, die men overigens

Sluiten