Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Evenals men onze vrijheidsstraffen dikwijls heeft toegepast bij vreemdelingen, waar zij volstrekt niet op hare plaats zijn, zoo heeft men ook ridderorden aan vreemdelingen verleend, en heeft men later zich er over verbaasd, dat zij die als waardeloos speelgoed behandelden. Moet dan ieder ander volk de grondbegrippen hebben van den gemiddelden Europeaan ? Het is b.v. van de zigeuners bekend, dat zij hunne kinderen herhaaldelijk laten doopen en wel katholiek of protestant, naarmate de doopgeschenken meer opbrengen. De geestelijke gaat in zijne naieveteit steeds maar weer blijmoedig in op het tot hem gerichte verzoek, het kind te doopen.

Ook ieder individu onder de menschen vertoont overal sporen van de bureaucratische neigingen, waardoor hij beheerscht wordt. Heeft hij vroeger een jas gedragen, dan zoekt hij, als hij een buis aan heeft, steeds naar achterzakken. De professor, die bij uitzondering een middagdutje doet, windt eerst zijn horloge op. Toen Eugen Richter, de beroemde, onlangs overleden afgevaardigde van den Rijksdag, eindelijk besloot, in het huwelijk te treden, maakte men er herhaaldelijk aardigheden op, dat hij op het stadhuis neen zou zeggen, omdat hij daaraan in den Rijksdag na zoo lange jaren gewoon was geraakt.

Dikwijls trachten vrouwen in mannenkleeding toegang te verkrijgen in kloosters, die alleen voor mannen toegankelijk zijn. Men verhaalt nu van een prior, dat hij een probaat middel heeft, om te onderzoeken of hij een man of eene verkleede vrouw vóór zich heeft. Hij werpt namelijk zijne gasten, als zij gezellig bij elkander zitten, een sinaasappel toe. Is het een man, dan drukt hij de beenen tegen elkander, ten einde te beletten, dat die op den grond valt; is het eene vrouw, dan is zij gewoon de beenen uit te spreiden, omdat zij in hare japon dan een schoot vormt. De kracht der gewoonte is zóó groot, dat dames, zelfs als zij een heerenpantalon aan hebben, die zelfde gewoonte hebben, al heeft die juist de tegengestelde uitwerking van wat

Sluiten