Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

naar Berlijn spoedde, om zijne kennis van de apentaal op den nieuwen bewoner van het aquarium te beproeven. De redeneering van v. Fischer was namelijk de volgende. De gorilla staat, wat lichaamsbouw betreft, het dichtst bij den mensch, dus zal het zeer gemakkelijk vallen, zich met hem te onderhouden.

Doch hoe groot zou de ontgoocheling van den geleerde zijn ! Maar geven wij liever het woord aan den natuuronderzoeker zelf.

„Tegen negen uur in den morgen trad ik zijne woonkamer binnen.

Het is een groote, luchtige kamer, met twee ramen, die op eene plaats uitkomen. Tegen den muur staan twee breede, met matrassen en wollen dekens bedekte ledikanten dicht naast elkander. In het midden der kamer staat een lange tafel, tegen de muren nog twee andere tafels, dan nog een boekenkast met glazen deuren, eenige stoelen enz. In die kamer voelt men eene gelijkmatig verwarmde, met waterdampen bezwangerde lucht, die tijdens de afwezigheid van den gorilla met zorg wordt ververscht, daar de vensters worden geopend, de vloeren gewasschen en met eene carboloplossing worden besprenkeld, zooc xt M'Pungu, als hij uit het glazen paviljoen terugkeert, kan ademen in eene volkomen gezuiverde en weder verwarmde lucht.

M'Pungu, die nooit alleen blijft, maar dag en nacht steeds een oppasser bij zich heeft, kan ongestraft in die omgeving rondloopen en op tafels, stoelen, vensterbanken en bedden rondvliegen, zonder dat hij ooit één der vele voorwerpen omgooit.

Toen ik binnenkwam, speelde hij met den directeur, Dr. Hermes, en beet hem voortdurend in de haren en in het gezicht. Natuurlijk liet hij dien onmiddellijk los, om met mij, die voor hem eene nieuwe verschijning was, zijn spel te beginnen. Daar ik er met mijne kleeding op gerekend had, kwam het er minder op aan, of hij daaraan iets meer of minder bedierf.

Toen mij echter het herhaalde, volstrekt niet pijnlooze bijten

3 *

Sluiten