Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

is, met dat water te worden natgegooid, houd ik daarom voor onjuist, omdat zelfs honden, die steeds goed behandeld worden, dien zelfden tegenzin openbaren. Glas moet voor een neusdier een hoogst onaangename stof zijn, daar het blijkbaar geen reuk heeft. Wat moet ik beginnen met een voorwerp, dat ik met mijn bijorgaan, de oogen, waarneem, doch dat op mijn hoofdorgaan, den neus, niet den minsten indruk maakt?

Waarom zijn de paarden schrikachtig ?

Het is een algemeen bekend feit, dat de paarden schrikachtig zijn ; meestal wordt als oorzaak van dit merkwaardige verschijnsel gegeven, dat zij weinig verstand hebben of bijzonder zwak van karakter zijn. Dat die verklaring onjuist is, zal ik in het hier volgende trachten aan te toonen.

Indien wij steeds in de gedachten houden, dat het paard een voortreffelijk plaatsgeheugen bezit, doch slechts een zwak gezichtsvermogen heeft, dan wordt ons veel duidelijk. De voortreffelijke paardenkenner en gerechtelijke deskundige op dit gebied, majoor Schönbeck, zegt bijvoorbeeld in zijn abc der rijkunst het volgende: „Des nachts plegen de paarden met groote zekerheid te loopen. Men doet dus het verstandigst het paard wel vast tusschen de dijen te houden, maar de teugels wat te vieren, en de ruiter kan zich, waar het geldt het vinden van den juisten weg naar huis, gerust toevertrouwen aan de leiding van het paard." Daar bovendien het reukvermogen het hoofdzintuig is, begrijpen wij volkomen, wat majoor Schönbeck zegt over het schrikken der paarden :

„Indien het paard bang is ten gevolge van zijn angstige natuur of door onbekendheid met de voorwerpen, die de ruiter op zijn weg ontmoet, dan mag het niet gestraft worden, daar een zoodanige straf een blijvenden indruk maakt op het paard en daardoor de vrees voor het bedoelde voorwerp nog wordt vergroot. Men moet in tegendeel juist beproeven, dat voorwerp

Sluiten