Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die zich als mantelkraag om den hals laat leggen. De directeur, Dr. Heek, slaat den spijker op den kop, als hij naar aanleiding van dat bijzondere voorbeeld van dressuur verhaalt, dat het niet de minsie moeite had gekost, het dier dat te leeren l): „Doch alleen onze inspecteur kan dat doen, daar „Fatime" hem als haren meester en gebieder van jongs af aan liefheeft; ik zou niemand anders durven raden, die proef te nemen."

Heeft, zoo vraagt men ten slotte, de schoonheid der temster invloed op de dieren ? Ongetwijfeld wel bij alle dieren, wier oogen het voornaamste orgaan is, zooals tijgers, leeuwen, in het algemeen alle katten, vogels, apen enz. Zoo werd bij voorbeeld verhaald van een tammen leeuw, die het eigendom was van den sultan van Marokko, dat hij zich zeer vriendelijk gedroeg tegenover mooie jonge vrouwen, maar onmiddellijk aan oudere vrouwen de tanden liet zien. Perty verhaalt verder van een tijger, dat hij voor eene mooie, jonge vrouw een zóó groote hartstocht had opgevat, dat hij vreeselijk brulde, toen zij niet meer kwam, en dat hij geen voedsel meer nam, ziek werd en stierf.

Bij neusdieren, dat zijn, zooals vroeger werd opgemerkt, die dieren wier voornaamste zintuig de neus is, speelt daarentegen de schoonheid of leelijkheid der temster slechts een onbeduidende rol.

Hieruit blijkt dus, dat een schoone dierentemster, zooals de zestienjarige Tilly Bébé, met mannelijke leeuwen de meest ongeloofelijke staaltjes van dressuur kan ten uitvoer brengen; ditzelfde is het geval met de beroemde Miss Heliot. Een courant, die mijne mededeelingen hieromtrent afdrukte, bevestigde die uitdrukkelijk, terwijl zij het volgende er aan toevoegde:

„Onze lezers zullen zich herinneren, dat alle leeuwen Miss Heliot zeer gehoorzaam waren, en dat de eenige, die ongehoorzaam bleek te zijn, een leeuwin was."

1) Die Woche, No. 21, blz. 952.

Sluiten