Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De dressuur der neusdieren.

Reeds sedert duizenden jaren is het den eenvoudigen man uit het volk bekend, dat een aantal dieren zich naar den neus richten, en dat men, door van die eigenschap gebruik te maken, bij een zoodanig schepsel de meest verbazende resultaten kan bereiken. Bekend is het, hoe de stalmeester van Darius zijn gebieder daarmede een koningskroon verschafte. Hij hield namelijk den hengst van zijn meester de uitwaseming van diens lievelingsmerrie onder de neusgaten en bracht daardoor den hengst aan het hinneken. Dergelijke kunstgrepen worden overal in toepassing gebracht. Inbrekers en vilders smeren zich in met de afscheidingen van een loopsche leef — en het resultaat is, dat de meest grimmige waakhond, die anders iederen vreemde verscheurt, tegenover hen totaal veranderd is. loen ik kort geleden las, dat het eindelijk gelukt is, den wilden ijsbeer volgens de juiste methode te behandelen, kon ik daarin na het hierboven besprokene niets vreemds vinden. De ijsbeer is, evenals alle beren, ongetwijfeld een neusdier. Dat men hem dus in zijn macht kan krijgen door op hem eene methode toe te passen, waarbij men gebruik maakt van uitwasemingen, ligt voor de hand.

Ik wil mij hier beroepen op een autoriteit als Gross, die het volgende schrijft over het onschadelijk maken van honden

door misdadigers:

„Een zeer eigenaardige wijze van behandeling van huishonden is die, waarbij men gebruik maakt van teven. Geen hond kan aan een loopsche teef weerstand bieden, zelfs gesneden honden, die voor de geslachtsgemeenschap volkomen ongeschikt zijn, volgen dikwijls een loopsche teef. 1 egen het vergiftigen van een huishond kan men zich altijd hoeden door hem nooit uit te laten gaan zonder muilkorf, als men maar zeker van kan zijn, dat men nooit zal vergeten het dier dag aan dag zonder uitzondering die kwelling aan te doen; maar tegen een loopsche

Sluiten