Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Haud modicos tremulo fundens e gutture cantus.

Saepe etiam pertriste canit de pectore carmen

Et matutinis acredula vocibus instat,

Vocibus instat et adsiduas iacit ore querellas,

Cum primum gelidos rores aurora remittit. g

Fuscaque non numquam cursans per litora cornix

Demersit caput et fluctum cervice recenit ÏX ^

15 Videmus haec signa numquam fere mentientia nee tarnen,

cur ita fiat, videmus.

Vos quoque signa videtis, aquai dulcis alumnae, 10 Cum clamore paratis inanis fundere voces Absurdoque sono fontis et stagna cietis.

Quis est, qui ranunculos hoe videre suspicari possit? sed inest in ranunculis vis et natura quaedam significans aliquid per se ipsa satis certa, cognitioni autem hominum 15 obscurior.

Mollipedesque boves spectantes lumina caeli Naribus umiferum duxere ex aëre sucum,

Non quaero, cur, quoniam, quid eveniat, intellego.

lam vero semper viridis semperque gravata 20 Lentiscus triplici solita grandescere fetu Ter fruges fundens tria tempora monstrat arandi.

acredula — Beteekenis onbo- 's morgens zonder opliouden zijn kend. Men vermoedt „krekel", stem hooreii".

of wel „kikvorsch", ook kan een demersit en recepit zijn empivogel bedoeld zijn. rische perfecta vgl. de Gr.

matutinis vocibtis instat — „laat gnomischo aoristus.

15. vos ijuot/ue sif/na videtis... — vgl. Arat. 214 sqq.

"H fiaAAov (óeiAaï yeveai, flSpoioi oveiap)

Aviöd-ev iïóaiog natêgeg jioótooi yvQlvmv.

(yÜQivog = kikkergebroed).

mollipedesque (= met slepende iam vero ... — Arat. 319:

pooten) boves ... — Arat. 222 sq. TqitiXóu öè o/ivoc; xvéei, tqio-

Kaï (3óes f/Sij toi iT&Qoq vöatog aal óè ol ai*£ai êvSloio rivoviai xaQjioïo.

OöQavbv tloavidóvieg &ji' al&t'gog óo<p(>ijoavto.

Sluiten