is toegevoegd aan uw favorieten.

M. Tullii Ciceronis De divinatione

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

navigassent. Quod eodem modo evenit Againemnoni; qui, cum Achivi coepissent

. inter se s t.r é_p e r e aperteque artem obterere

[e x t i sp i c u m, Sólvere imperat secundo rümore adversaque avi.

Sed quid vetera? M. Crasso quid acciderit, videmus, 5 dirarum obnuntiatione neglecta. In quo Appius, collega tuus, bonus augur, ut ex te audire soleo, non satis scienter virum bonum et civeni egregium censor C. Ateiuni notavit, quod ementitum auspicia subsjjriberet. Esto; fuerit hoe censoris, si iudicabat ementitum; at illud minime 10 auguris, quod adscripsit ob eam causam populum Komanum calamitatem maximam cepisse. Si enim ea causa calamitatis fuit, non in eo est culpa, qui obnuntiavit, sed in eo, qui non paruit. Veram enim fuisse obnuntiationem, ut ait idem augur et censor, exitus adprobavit; quae si falsa fuisset, 15 nullam adf'erre potuisset causam calamitatis. Etenim dirae, sicut cetera auspicia, ut omina, ut signa, non causas adferunt, cur quid eveniat, sed nuntiant eventura, nisi 80 provideris. Non igitur obnuntiatio Ateii causam finxit calamitatis, sed signo obiecto monuit Crassum, quid 20 eventurum esset, nisi cavisset. Ita aut illa obnuntiatio nihil valuit aut, si, ut Appius iudicat, valuit, id valuit, ut peccatum haereat non in eo, qui monuerit, sed in eo, qui non obtemperarit.

XVII Quid? lituus iste vester, quod clarissimum est insigne 25

obterere — „smalen op". M. Crasso. — M. Licinius Crassus was 60 niet Caesar en Pompeiustriuiavir, en viel tegen de Parthen kort na den slag bij Carrhao 58 v. C.

Appius (Claudius P uloher), broer van P. Clodius en een vriend van Cie., hechtte ook alleen

0111 het nut aan do auspiciën, maar geloofde er niet aan. (Zie 105 en II, 75).

C. Aleius verzette zich tegen Crassus' tocht.

ijuod ementitum auspicia subscriberct — i. e. quod Appius censor Ateium ementitum esse auspicia subscriberet.