Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

quae evanescunt vetustate; de vi loei agitur, neque solui» naturali, sed etiani divina ; quae quo tandem modo evanuit? Vetustate, inquies. Quae vetustas est, quae vim divinam conficere possit? quid tam divinum autem quam adflatus e terra mentem ita movens, ut eam providam rerum 5 futurarum efficiat? ut ea non modo cernat multo ante, sed etiani numero versuque pronuntiet. Quando ista vis autem evanuit? an postquam liomines minus creduli esse

118 coeperunt? Demosthenes quidem, qui abhinc aunos prope trecentos fuit, iam tum rpiXmTtl^eiv Pythiam dicebat, id 10 est quasi cum Philippo facere. Hoe autem eo spectabat, ut eam a Philippo corruptam diceret; ex quo licet existimare in aliis quoque oraculis Delphicis aliquid non sinceri fuisse. Sed nescio quo modo isti philosophi superstitiosi et paene fanatici quidvis malle videntur quam se non 15 ineptos. Evanuisse mavultis et extinctum esse id, quod si umquam fuisset, certe aeternum esset, quam ea, quae ; non sunt credenda, non credere. j

119—148. Droom en.

Similis est error in somniis; quorum quidem defensio repetita quam longe est! Divinos animos censent esse 20 nostros, eosque esse tractos extrinsecus, animorumque consencientium multitudine conpletum esse mundum; hac igitur mentis et ipsius divinitate et coniunctione cum externis mentibus cerni, quae sint futura. Contrahi autem aninium Zeno et quasi labi putat atque concidere, id 25 ipsum esse dormire. Iam Pythagoras et Plato, locupletissimi auctores, quo in somnis certiora videamus, praeparatos quodam cultu atque victu proficisci ad dormienduni iubent; faba quidem Pythagorei utique abstinere, quasi vero eo cibo mens, non venter infletur. Sed nescio quo 30

118. quidvis ... ineptos. — rZe dan dat ze zelf niet dwaas zijn . schijnen liever alles te willen 11®- Zeno. — Zie 1,6 en Aanm.

Sluiten