Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zittende vrouw die zich het gelaat beschutte met haar zacht wiegenden waaier, of een klein groepje van mannen en vrouwen die bevreesd voor het verliezen van een goede plaats, de hitte trotseerden. Pittig kwame" z'' den hellen achtergrond en daar klom er een hguu j naar boven, de banken ombeenend en ginder ging er éen lui zitten, en wat verder weer een, wiens roodegodel een vurige klak kleur werpen kwam van uit de verte. En van onder de overdekte balkons begonnen zonneschermen te glanzen en te schitteren, en weer hooger uit de schaduw der galerijen staken de roode beenen van

soldaten, donker in de zon.

Maar in de halvemaanvormige schaduw, in het na gespoten strijdperk, krielde het van mannenvolk, een groote, bewogen menigte met blondblauwe Plekkenwee Ichijn op bollen van hoeden en op bovenv akken van schouders; golvingen van gedempt licht en bleeke gli glansen gleden er heen en weêr, om saam te loopen m de vleeschtonen der koppen; en dan trad er een het donker in het licht, met een plotseling ?Pvlf{me" van zijn kleuren en een ander volgde of deinsde wee weg in de schaduw, tien, twintig te gelijk, zich on^war^"^ en weêr terugwarrend in den hoop, gaande en komen van dezelfde richting, van de poort die links stond.

— Wat gaan er deze maal veel menschen de stieren kijken" caballero!" zei de jonge man tot zijn onbewegelijk

rookenden buurman. „.arm

Deze knikte leuk met het hoofd. Hij begon het warm te krijgen in de oppakking van menschen, in de benauwde hitte die opsteeg uit de van zon volgezogen banken. Z,ij dik bloedrijk hoofd glom met witte waterige lichten en van tijd tot tijd bewoog hij het forsche lijf, als wilde J zich vrij maken van den druk der knieen in zijn rug,

keek even op zijn horloge. ..... . . wei

— „Me dunkt, caballero, zei hij in eens, „het

gauw beginnen."

Sluiten