Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

f

in de dun uitgespreide schaduw van het eeschiin Zoo was de comedor weggevaagd achter het weinige licht. In een hoek tegenover het buffet aan den wand geschoven, schuilde de tafel, en daar stonde^

meer stoelen onder de geluikte ramen, die overdag uitzicht gaven in het patio1); twee schuine ijzeren bouten kruisten daar den wand, de luiken klemmend in het binnenzicht der kozijnen. De meid was even naar binnen komen sloffen- ze zette een karaf met glazen op een rood gelakt presenteerblad klaar op de tafel en slofte toen weer heen, de handen dadelijk onder de schort. En in den wachten den comedor was daar de klok het eenige levende ding, zooals zij zwart midden op den muur haar slinger heen en weêr stuurde, die dof-gloeiend glansde in zijn eeuwig

gaan.

Van uit de keuken kwam in een wadem van warm

water en lauwe etens-geuren, een door-el^ander"s'^"Vdaen vrouwenstemmen tegen elkaar oppratend, een hoUerdebolderachtig gekijf, verbrijzeld door het geklikklak va steen slaande tegen steen, kwaad bewogen borden ini een vaatwerk, het onverschillig gedoe der meid die alr"aa krieuwende, met de senora en Consuela den etensboel wegwaschte. Dan klepten er deuren in de gang, voeten stapten er, en stemmen zeiën: „buen paseo,buenas noches ) Twee mannen gingen het deurgat voorbij, een er van pakte het licht op den witten handboord van zijn bewegenden arm. Ze bleven wat lachen in de keuken, kwamen weer terug, zacht met elkaar pratend. En even daarna kwam

de stem der padrona hun weggaan nagalmen: „Non llegad

esta noche tanto tarde, caballeros, vienen muchas gentes. )

!) Binnenplaats.

? thuis. heeren, „ kmfl »«l

luidjes."

Sluiten