Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en even daarna: „ah! attention, nous allons chanter une

r°ïïan zat al naast de guitarra te wachten tot hij moest invallen. Hij sloeg de maat met zijn hand tegen den kant van ziin stoelzitting, bij gebrek aan een stokje. Beverig kwam de aanroep, toen 't olé, olé en het kletsende-klappen van holle handen. Improviseerend begon hij, onderweg de woorden schikkende naar de melodie, almaar door bevallig zat hij, als een hond die mooi opzit, een zingende mooie man:

A una piedra de la calle Mis penas lo conto yo

Zoo zong hij, keurig, met een vrij zuivere tenorstem; maar voor het donkere geklank der guitarra verwaterde zijn aanstellerig gevibreer, zwak en toonloos werd het als een slappe kleur op een grond van goudgloed.

Como serian las penas....

Onder het zingen van zijn liedje, schudde Jij aldoor het hoofd in kleine korte rukjes, zooals de flamengozangers van beroep dat doen, wanneer ze al zingend, met een gebaar van vrijheid en onafhankelijkheid hoofd achterover gooien in den nek;

Nina de mi corazon

viel hij wat hooger uit.

Como serian las penas,

Que la piedra se partio. l)

Hij keek sentimenteel-smachtend even naar de Andaluze om; toen gonsde de guitarra alleen.

i) De vertaling van het liedje is on8ev®er:

Aan een steen van de straat,

Vertelde ik mijn smarten De smarten waren zoo veel,

— Meisje van mijn hart —

Dat de steen spleet.

Sluiten