Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als op den afdruk van haar voeten, die uitwipten en duister weêr inschoten van haar fladderkrinkelende ro ken; of in een wippenden hooggang, wiegelende als ee kat die mooi spinnend bij beurten zijn klauwtjes in uit haalt, stond ze voor het kijken van den extrangero, die verloren in dat feest voor zijn oogen, ternauwernood hoordeToe Arturo zei, dat het eigenlijk een dans was a deux." voor een man en een vrouw.

Want toen Carmen was komen opvaren van den gron , was plots met een schok een huivering in hem gevallen, hii had de beroering der emotie koud voelen rillen langs ziin rug Vast met oog en ziel aan die dansende vrouw, genoot hij het wenden van haar rood lijf en hetwieken en strengelen van haar armen waaraan de handen in de

^Gekluisterd!^"loerend vooruit op zijn stoel, volgde hij de artiste, die in hare beweging, en in het vert°one"

haar puur lichaam, de passie voor hem vertolkte,

begeerte van mensch tot mensch. . .. .

Hij zag haar armen loom streelend, slangig elastisch langs haar heupen dalen, haar eigen schoon „aanduidend, liefkoozende haar eigen mooi, en <Jan w^r klimm , slangig sluipend, en omtoeren gaan het hoofd waar°p de spelden pronkten, en heen klimmen boven den b"™"' en het wufte gespeel der vingers, hun noodigend uitknip pen in de lucht. En wanneer zij waren dan weer in hun faagsten val, zag hij haar handen grijpen in de voorbanen van den japonrok; als waren het de einden van een gazen sluier, " oo vatte zij schalks, luchtig ^et fijne vingertoppen de plooien voor de punten der voeten weg, speelsch doende als een meisje zoo dat zich kijken laat, zich mooi maakt voor haar liefste, voor hem haar schoon vermenigvuldigt.

— „Hya del sol! que bailas bien '), kreet in eens van uit zijn zwijgen de mijnheer van beneden.

') Dochter van de zon, wat dans je mooi.

Sluiten