Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bezocht, in een ledig vertrek werd gelaten, terwijl hem gezegd werd even te wachten. In een aangrenzend vertrek hoorde hij de stem van Swedenborg, die met een bezoeker in gesprek scheen te zijn. Intusschen vernam hij niets van de antwoorden van den gast. Eeniee oogenblikken later opent Swedenborg de denr, gaat zonder hem op te merken langs hem heen, sprekend tot den voor den ander onzichtbaren gast, dien hij den voordeur uitlaat. Eerst daarna keert hij terug om zijn tweeden gast van vleesch en bloed te woord te staan.

Hoe vreemd dit nu ook schijnen moge, en hoe geneigd men bij het lezen van zoo iets ook zijn moge aan de geestvermogens van zulk een geestenziener te twijfelen, toch zijn er meerdere voorbeelden van zulk een geesten-zien. Voorbeelden zijn er van kinderen, die met voor anderen onzichtbare speelmakkertjes spelen. Een knaap b.v. zag altijd een gestorven buurmeisje bij zich, praatte met haar, speelde met haar, en gedroeg zich geheel, alsof er een werkelijk speelmakkertje van vleesch en bloed bij hem was. Als men hein vroeg, waar hij dan wel zijn geestelijk vriendinnetje zag, wees hij nauwkeurig de plaats aan; en eens, toen zijne moeder, wenschende hem van wat zij inbeelding achtte te genezen, hem beval zijn vriendinnetje te omhelzen, ging hij zonder te weifelen naar de door hem aangeduide plaats, sloeg zijne armen om eene onzichtbare, gestalte, en gaf een kus in de lucht, even natuurlijk, alsof hij een meisje van vleesch en bloed omhelsd had. Blijkbaar zag en hoorde hij niet alleen het meisje, maar voelde en tastte ook de gestalte. Al de zintuigen te gelijk werden door het zelfde beeld getroffen. Is het wonder, dat zulke sterk helderziende personen niet twijfelen aan de werkelijkheid der «verschijningen ?»

Intusschen wijst het feit, dat anderen de verschijningen niet zien, er op, dat er bij de zieners eene bijzondere gesteldheid aanwezig moet zijn, die hen vatbaar maakt voor het zien dier verschijningen. Deze geschiktheid in hare verschillende graden kwam eens op eene spiritualistische séance eigenaardig uit, toen sommigen der aanwezigen een hand hadden gezien, die een potlood vasthield en er mee schreef. Anderen hadden ook de hand gezien, doch slechts wolkachtig; weer anderen zagen niets dan een wolkje 0111 het potlood 'heen; doch het meerendeel had niets gezien dan het schijnbaar «van zelf» schrijvende potlood.

Sluiten