is toegevoegd aan uw favorieten.

Het gebied van het geheimzinnige

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

treden, dien hij kende als een lid zijlier gemeente, en die hem dringend verzocht had, zijn kind tot de communie toe te laten, doch wien hij dat geweigerd had. De pastoor wist, dat die man doodziek te bed lag; en toch zag hij hem daar voor zich geheel zooals hij in het leven er uitzag; en terwijl hij sprak herkende hij duidelijk zijn stein. Intusschen merkte hij op, dat de gestalte doorschijnend was. want hij kon de voorwerpen achter den man nog onduidelijk onderscheiden Daarbij scheen het, dat zijn stem van een verren afstand tot hem kwam. De verschijning verzocht hem nogmaals dringend zijn kind toe te laten; en eerst nadat de pastoor het eindelijk beloofd had, verdween hij. Later bleek het, dat de man juist op het oogenblik der verschijning overleden was.

Een dokter werd 's avonds laat bij een zieke geroepen door een meisje, dat aanbelde, en dat hij zelf te woord stond. Zij verzocht hem dringend bij hare zieke moeder te komen. Hij beloofde het, en zag niets vreemds aan het kind, dat in levenden lijve voor hem scheen te staan. Hij haistte zich om te gaan, en haar dadelijk

te volgen; doch toen hij weer buiten kwam was het meisje verdwenen.

Hij ging echter naar het opgegeven adres, en vond daar inderdaad de zieke moeder, die zeer verbaasd was, daar haar kind zoo juist gestorven was. Stervend had zij uitgeroepen: «Ik moet naar den dokter". De dokter herkende in het li jkje het meisje, dat hem verschenen was, juist op het oogenblik, dat zij stierf.

Iemand had een vriend gezond verlaten. Deze had hem uitgenoodigd tot een feest, doch hij moest zich verontschuldigen wegens zijn vertrek. Een paar dagen later, gedurende zijne afwezigheid, wordt hij 's morgens wakker, doordat iemand zijne bedgordijnen openschuift. Als hij opziet staat zijn vriend voor hem, ernstig en met bleek gelaat Als hij hem toespreekt, en vraagt, waarom hij zoo op eens daar bij hem is gekomen, is hij opeens verdwenen. Later bleek het, dat hij op hetzelfde oogenblik, waarop hij verschenen was, den laatsten adem had uitgeblazen.

Twee academievrienden waren, na jaren langen omgang, gescheiden geworden. Als een van beiden op zekeren dag aan zijn schrijftafel zit en toevallig opziet, ziet hij zijn vriend achter zijn stoel staan, geheel, zooals hij hem in het leven gekend had. Hij