Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bloed terug, de ademhaling wordt herval, het oog herkrijgt zijn gloed, en de persoon herleeft.

Bij de trance is er soms grond om te gelooven, dat de geest van het medium tijdelijk zijne woning, het lichaam, verlaten heeft, om het geheel ter beschikking te laten van den bezoeker, die het dan bezigt als ware het 11 zijne, ja soms zelfs in de meening verkeerende, dat het 't zijne is. Bij de mediamieke lethargie heeft niet alleen de geest het lichaam verlaten, maar dat lichaam blijft ongebruikt en onbezield; de geest, die het medium uit zijne woning gelokt (of gedreven) heeft, deed dit niet om zelf van die woning bezit te nemen, maar om het medium mee te nemen naar andere werelden, of waarnemingen te laten doen, die hij met de zintuigen zijns stoffel ij ken lichaarns niet kan doen. De bekende Spiritualist en geleerde Dr. Cyriax, beschrijft zijne ervaringen in lethargischen toestand; terwijl hij als lijk op de sofa lag kon hij allerlei allermerkwaardigste waarnemingen doen; b. v. over liet

o O '

gioeien der boomen, de vorming der plantencellen inwendig, over de deeleu der hersens en de werking van verschillende otiderdeelen er van, enz. Ook Einanuel Swedenborgh verviel in lethargie, als hij naar liij beweerde, bezoeken bracht aan de geestenwereld. De indische Fakirs brengen soms geruimen tijd in lethargischen toestand door, en keeren dan weer tot het gewone aardsche leven terug.

Er is aan dezen vorm van mediuinniteit zeker eene groote schaduwzijde verbonden. De band, die ziel en lichaam samenhoudt, is wel rekbaar, zoodat de, eerste zich vau het lichaam verwijderen kan, terwijl de «zilveren koorde* haar steeds nog met het verlaten huis blijft verbinden. Doch deze koorde zou lichtelijk kunnen breken, en het zou der ziele dan onmogelijk zijn weder in hare woning terug te keeren. Moge 't ook waar zijn, dat sommige, somnambuleu, in diepe trance verkeerend, op de grenzen van de lethargie, gaarne dien band zouden zien breken, omdat de toonee.len, die zij zien, en de werelden, die zij bezoeken, hen zoozeer aantrekken, dit zou ongetwijfeld verkeerd zijn en gestraft worden. Er moet steeds gewaakt worden, dat de lethargie niet te lang dure, en beter is het door demagnetizeeren een eind er aan te maken, dan dat het langer zou duren dan voor een normaal meusch goed is.

Het duel van de mediamieke lethargie is reeds een ander dau van

Sluiten