Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dan is dit hun op de eene of andere wijze ook mogelijk. Maar hoe dikwijls worden zij niet begrepen! Men wii niets te maken hebben met «geesten», en terwijl men treurt en weent om den dierbaren zalige, en dien «zalige» daardoor tot zich trekt, beantwoordt men de pogingen van dien «zalige» oin zich kenbaar te maken met afkeer, en een »weg duivel!»

Dat men, bij het houden eener séance, van dit geestelijk rapport gebruik maken kan, en b. v. opzettelijk allen te zamen denken aan een bepaalden afgestorvene, om daardoor zijne manifestatie uit te lokken, spreekt vanzelf. Intusschen is dit zeker af te keuren, en is het beter het houden eener séance te beschouwen als het leggen van een brug, waarover zij, die dat begeeren, en wien het door God toegelaten wordt, van de overzijde tot ons kunnen komen; zoodat eene stille afwachtende stemming altijd het beste is bij dit onderzoek.

Een van de voornaamste oorzaken, dat men huiverig is van en terugdeinst voor het onderzoek der mediamieke manifestatiën, is gelegen in de vrees, die velen koesteren voor die geesten, die men bijna als spoken beschouwt. Spokenvrees zit er diep in bij de meesten ; zelfs bij onderzoekers is zij niet altijd geheel overwonnen. Als men van manifestaties van afgestorvenen hoort, bevangt velen al reeds eene huivering. Men krijgt akelige visioenen voor den geest van grijnzende doodshoofden en rammelende geraamten, van knarsende kerkhofdeuren, en lijklucht en witte gedaanten in het maanlicht, enz. enz. Vele onkundigen meenen, dat lieden, die met geesten in aanraking komen, zelf wel halve geesten, d. i. spoken moeten zijn. Men denkt aan zenuwachtige opgewonden personen, die overal iets meenen te zien, aan allerlei geheimzinnige voorteekens gelooven, en half in de geestenwereld leven. En men is niet weinig verwonderd, als men ontdekt, dat mediums integendeel heel gewone, dikwijls heel welvarend uitziende menschen zijn. Ja meestal blijkt het, dat als er van zenuwachtigheid op dit gebied sprake is, men het dan meer moet zoeken bij hen, die vreemdeling zijn, en er voor huiveren, dan bij hen, die er zich mee in kennis gesteld hebben en er geen vrees voor kennen.

Spokenvrees, vrees voor geheimzinnig verschijnende en weder even geheimzinnig verdwijnende »witte gedaanten» met doodshoofd of met akelig, lijkkleurig gelaat, vrees voor angstverwekkende

i

Sluiten