Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en daardoor geheel en al een praktisch aanvoerder *), had het bevel over eene centuria. Evenals de lagere aanvoerders — optio en decanus — werden de centuriones wegens verdienste door de tribuni militum benoemd 2).

„Die Schlacht von Pydna war der letzte grosse Kampf, den die Legion der Römer in ihrer alten Manipularordnung durchfocht, der letzte zu dem das Heer der Römer noch in einer Weise aufgebracht worden war, die einigermassen den alten Traditionen entsprach. Allerdings blieb auch nach den makedonischen Kriegen die allgemeine Wehrpüicht dem Wortlaute des Gesetzes nach bestehen; tatsachlich aber verwandelte sich die allgemeine Aushebung in ein Werbungswesen, demzufolge die Reihen des Heeres sich nur noch aus den unteren Volksklassen füllten und Schichten des Proletariates aufnahmen, welche in der guten Zeit vom Kriegsdienste ausgeschlossen blieben. Die höheren Stónde entfremdeten sich zum Teil dem Ileeresdienst ganz oder sie begannen ihre Laufbahn gleich als Tribunen oder im Stabsdienste des Hauptquartiers* :1).

De Republiek had hare middaghoogte bereikt en met haar het krijgswezen. Van nu af aan begint het verval. Caesar gebruikte voor het eerst Duitsche huurlingen in zijne ruiterij en eene eeuw later zegt Tacitus 4), weinig vleiend voor de eenmaal zoo fiere milites: „nihil estvalidum in exercitibus nisi quod externum." Augustus had reeds de burgers uit de legioenen verwijderd uit vrees voor oproer en tevens bepaald, dat geen burger andere wapenen mocht hebben als voor de jacht of ter bescherming op reis 5). Het leger bestaat uit het schuim der natie; de soldaat moest tien jaren dienst doen en ontwend aan zijn burgerleven en gewoon in tenten en kampementen te leven, blijft hij meestal een tweede tiental jaren in de hoop dan gepensionneerd te worden. „Si honoré dans les beaux siècles, le service militaire, jadis considéré connne la plus noble

') Zie Livius, XLII. 30 vlg., waar een dergelijk voorbeeld van een zekeren Lioustinus wordt medegedeeld.

2) Vegetius, De re militari, II. vni. deelt een en ander omtrent de rangen in het leger mede.

•') MaxJöhns, Geschichte der Kriegswissenschaften, I blz. 05. ZioookMoMMsen, t. a. p. III blz. 497 J) Annai.es, III. 40 *) L. 1. D. 48, 0.

Sluiten