Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in Duitschland. In hoeverre de Carolina hier ook kracht van wet had, laat ik rusten, al heeft Kabel V ook ten dien aanzien tal van placaten uitgevaardigd, welke echter weinig nageleefd zijn. Van meer belang zijn de Ordonnantiën van Philips II geweest, welke in 1570 uitgevaardigd zijn. Dat zij niet algemeen toegepast zijn, ligt deels in de omstandigheid, dat men niets van Philips II aannemen wilde, deels in de zucht naar zelfstandigheid van de velerlei jurisdictiën, eene zucht naar zelfstandigheid, welke helaas ook de invoering van iets goeds belette. Bij groote verscheidenheid van jurisdictie bestond groote verscheidenheid in de wijze van procesvoering. Een en ander was verre van bevorderlijk aan eene snelle

en goede berechting.

Ik kom nu tot den militairen rechter.

In Frankrijk stonden de militairen in gewone tijden terecht voor den tribunul de la connétablie, voor den prévót des maréchaux, voor den lieutenant-criminel en voor de andere gewone rechters. Te velde voor den prévöt d'armée et des régiments en voor den conseil de guerre 1). Sinds de \3Ac eeuw wellicht, kwam de jurisdictie van den tribunal de connétablie toe aan den connétable en de maréchaux de France. Zij hadden prévöts, die de crimineele jurisdictie uitoefenden, eerst het leger volgend, later toen het^ I .11 lement van Parijs bestond, „au siège de la Table de marbre met de hiervoor vermelde juges de Tamirauté en de juges des eaux et forêts. In de latere tijden der monarchie hadden een lieutenant général, een lieutenant particulier en een procureur du roi zitting, bijgestaan door een avocat du roi en een griffier. Zoo noodig werd de rechtbank met een gegradueerde, uit de advocaten gekozen, aangevuld. Eene ordonnantie van 1514, in haar geheel bij Taillefer vernield2), bevat de „dispositions fondementales du siége de la

') Zie hierover Taillefer, t. a. p. blz. 34-59; Paul Imkert, La justiee militaire etc. Ac. Pr. Poitiers 1901 blz. 24-42; Louis Oré, Les junsdictions militairen et maritimes en teinps de paix, Ac. Pr. Poitiers 1900 blz. 11 —1', I). Dulme, Etude sur 1'organisation et la compétence de la justice militaire (le 1'armóe de terre, Ac. Pr. Toulouse 1895, blz. 14—31; Francis LaloË, Observations sur la compétence des conseils de guerre de 1'armee de terre, blz. 22—.4; i)e Ciienier, Guide des tribunaux militairen, I blz. CXXXIX—CLXXXI , Victob Jannesson, Réforme des conseils de guerre, blz. 2:> 37.

') ï. a. p. blz. 34—30.

Sluiten