Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een Arrété des consuls van 12 Juli 1801 het bestaan dier krijgsraden „jusqu' a ce qu'il en faut autrement ordonné", wat artikel «8 van de Charte van 1814 eveneens deed. Dat gezaghebbende Fransche rechtsgeleerden de onwettigheid van dit bestaan hebben beweerd, is natuurlijk, evenals, dat inen meende, dat de jurisprudentie artikel 1 der wet van 13 brumaire an V ten onrechte las en interpreteerde alsof er stond „tous les délits des militaires" '). In de zitting van den Gonseil d' État van 21 Februari 180'.) onder voorzitterschap van Napoleon zeide de graaf Regnaud, dat men heeft ingesteld Ja juridiction militaire paree qu' il est impossible aux juges civils de bien apprécier les délits militaires" 2). Napoleon dacht er anders over en wilde den gewonen rechter laten beslissen, of het een militair delict was of niet, uitgezonderd de delicten te velde gepleegd. De maarschalk Marmont voert eene andere reden aan. Hij zegt, dat „1'officier seul est apte a faire partie des conseils de guerre paree que la justice étant le complément de la discipline, son exécution doit ètre confiée a ceux qui sont chargés du maintien de cette discipline, qui chaque jour en sentent les besoins, en remplissent les devoirs, y sont les premiers intéressés" 3). Ik moet hier volstaan met de mededeeling van deze redenen, daar ik in de volgende afdeelingen terugkom op de vraag, in hoeverre de strafwet het complement van de krijgstucht is en eveneens, of het juist is, dat de meest belanghebbenden wel de beste rechters zijn. In zijn wetsvoorstel tot afschaffing der krijgsraden in tijd van vrede, dat met meerdere dergelijke voorstellen bij de Fransche Kamer is

ingediend, zegt Antide Boyer zeer juist ') il est suprêmement

inique que des hommes puissent constituer des tribunaux oü les magistrats sont juges et parti." Evenmin zal men de reden, dooide Brogue in zijn Rapport sur le projet de 1829 5) opgegeven,

') Zie in gelijken zin Taili.EFER, t. a. p.; Laloë, t. a. p. blz. 140 en Dulme, Étude sur 1'organisation et la compétence de la justice militaire Ac. 1'r. Toulouse 18!)."p lilz. 31.

Loc'RÉ, t. a. p. XXIX blz. 130.

') De 1'esprit des institutions militaires.

Proposition de loi ayant pour objet la suppression de conseils de guerre en temps de paix. Exposé des motifs. Chambre des députés, n". 317. Annexe au procés-verbal de la séance du 14 oetobre 1902.

5) Séance du 4 mai. Jloniteur du 11 mai p. 720.

Sluiten