Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

element in de rechtspraak verbonden nog heeft. Het worden halfslachtige juristen en gewezen militairen, amphibien van de slechtste soort. Mocht men van meening zijn, dat eene afzonderlijke militaire rechtspraak moet blijven bestaan, maar dan uitgeoefend door permanente rechters, dan zijn rechtsgeleerden verre te verkiezen boven deze speciaal opgeleide militairen. Deze rechtsgeleerden zullen dan eene positie innemen, als nu de auditeurs-militair en de advocaat-fiscaal ten aanzien van de militaire eischen, welke men aan den militairen rechter stelt. Zij komen voortdurend in de praktijk in aanraking met de militaire maatschappij ')• En zij zouden boven de auditeurs-militair, door „wie in de geheele administratie der Justitie van Militaire personen, de zorg over de behoorlijke straffing der Commune delicten worden gedirigeerd" 2) voor hebben, dat de verantwoordelijkheid der uitspraak op hen zoude rusten.

Doch om meer dan eene reden is een dergelijk permanent college niet gewenscht. Eerstens al niet, omdat speciale rechtbanken — en dit zouden het zijn — niet te verkiezen zijn. Dan niet, omdat er tengevolge van het gering aantal militaire strafzaken in ons land niet meer dan een of twee colleges noodig zouden zijn, waarvoor het rechtsgebied te uitgebreid zou worden. Ik bespreek hier echter nog niet het stelsel, waartoe men volgens" mijne meening moet komen, maar onderzoek alleen de vraag, of de militaire rechter voldoende rechtskennis bezit. Ik acht deze kennis onvoldoende en meen, dat het niet aangaat van officieren, wier werkkring een geheel andere is dan rechtsstudie, wier toekomst niet afhangt van rechtskennis, te vorderen, dat zij, op welke wijze ook, eene grondige kennis van liet recht, dat zij moeten toepassen, zullen verkrijgen.

Natuurlijk — dit voeg ik er ten overvloede bij — dat hier over de oflicieren in t algemeen, niet individueel is gesproken. „Faire cette constatation, ce n est point diriger contre les officiers de malveillantes attaques, ce n'est pas porter atteinte a leur honneur, a leur caractère, ce 11 est point diminuer leur valeur intellectuellc et. 11101 ale, c est dire une vérité (ju eux-mëmes seraient, je n'en doute

') Collettk, t. a. p. blz. 545.

2) Rapport over onze militaire wetboeken bij Van dek Hoeven, Onze militaire strafwetgeving, blz. 46.

Sluiten